6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

 

THERE IS NO DARKNESS

BUT IGNORANCE

                                                         Shakespeare 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΟΙ ΟΥΚΡΑΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ

    Έναν χρόνο μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, όλες οι «ρεαλιστικές» προβλέψεις διαψεύστηκαν. Η Ρωσία δεν έκανε περίπατο στην Ουκρανία, η Δύση δεν τελείωσε, η Ουκρανία δεν είναι μια κακόμοιρη χώρα. Το αντίθετο. Και μαζί με αυτές τις προβλέψεις ετέθη εν αμφιβόλω κάθε τέτοιου είδους ρεαλιστική ηττοπαθής πρόβλεψη, που θέλει τα «μικρά» έθνη να υποτάσσονται, που δημιουργεί νέα τετελεσμένα εύκολα, αρκεί ο «ισχυρός» να αμφισβητήσει το δικαίωμα ύπαρξης του πιο αδύναμου. Τελικά, η Ουκρανία απέδειξε ότι δεν είναι έτσι. Την ώρα που όλοι ανέμεναν τη συντριβή της, η Ουκρανία αντιστάθηκε εντυπωσιακά, αναγκάζοντας την αρχικά αμήχανη Δύση να ΑΝΑΘΑΡΡΗΣΕΙ και να σπεύσει να τη βοηθήσει, βοηθώντας έτσι και τον εαυτό της. Πράγματι, οι εξελίξεις αμέσως μετά τη ρωσική εισβολή ήταν καταιγιστικές και συγκλονιστικές. Οι Ουκρανοί, άντρες, γυναίκες και παιδιά, δόθηκαν ολότελα σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, χωρίς φόβο, με πολύ θάρρος, με πολλή δύναμη, προκαλώντας κατάπληξη στην ανθρωπότητα. Δεν πιστεύαμε ότι στην εποχή μας υπάρχουν τέτοιοι λαοί ούτε ότι γίνονται τέτοιοι πόλεμοι. Και όμως, η επί αιώνες καταπιεσμένη από τους μογγόλους Ουκρανία, η σκλαβωμένη, η βασανισμένη απέδειξε ότι τα χρόνια της σκλαβιάς και της επίμονης και με κάθε τρόπο προσπάθειάς εξάλειψής της από τον κόσμο δεν την αλλοίωσαν, δεν την έφθειραν, δεν τη διέφθειραν, δεν τη χάλασαν, αλλά μέσα από τον πόλεμο και χάρη σε αυτόν ανέδειξε ενώπιον της έκθαμβης ανθρωπότητας το δικό της, ολόδικό της πρόσωπο και ήθος, τη δική της, ολόδική της φυσιογνωμία, ψυχή και κουλτούρα. Ξεχύθηκε στον πόλεμο σαν ένα νέο έθνος, με νεανικό σφρίγος, πάθος και ζωντάνια. Και κατάφερε να δείξει τις τεράστιες διαφορές της με τη Ρωσία και να εδραιώσει τη θέση της στον κόσμο. Καθένας πλέον έχει συγκεκριμένη εικόνα στον νου του όταν μιλάει για την Ουκρανία. Όχι, δεν είναι η φτωχή παρακόρη της Ρωσίας, είναι περήφανη, ξεχωριστή και μπορείς να τη διακρίνεις. Ο ουκρανικός λαός είναι όμορφος, είναι παθιασμένος, είναι συναισθηματικός αλλά δυνατός,  αντιμετωπίζει τη ζωή και τον πόλεμο με θάρρος και με χιούμορ, πεθαίνει για την πατρίδα του αλλά αγαπά τη ζωή, τιμά το παρελθόν του, δεν συγχωρεί, χύνει το αίμα του για να πάρει το αίμα του πίσω. Και όσο και αν υποφέρει, αγωνίζεται, δεν προδίδει ούτε το παρελθόν ούτε το μέλλον του. Μέσα στα χαλάσματα συνεχίζει να ονειρεύεται και, τελικά, προχωρεί μπροστά. Και κάνει το θαύμα. 

    Και το θαύμα δεν είναι μόνο η ανάδειξη μέσα από τα ερείπια και τα μαρτύρια του παρελθόντος και του παρόντος ενός μεγάλου έθνους. Έγιναν και άλλα θαύματα αλλά και θαυμαστές αποκαλύψεις. Ένα μεγάλο θαύμα που γεμίζει ελπίδα κάθε δυτικό είναι η απόφαση της Γερμανίας για τον επανεξοπλισμό της. Η ηττημένη Γερμανία περίμενε υπομονετικά. Το 1945 δεν είναι δα τόσο μακρινό (κάτι που απεδείχθη πολλές φορές σε αυτόν τον πόλεμο). Ένα άλλο θαύμα είναι το ξέσπασμα της παρηκμασμένης Δύσης ενάντια στις επιβιώσεις του μπολσεβικισμού, και της Ευρώπης ενάντια στη διαίρεσή της. Δεν ήταν μόνο η Γερμανία που ανέμενε υπομονετικά, μα και άλλες χώρες της Ευρώπης: η Σουηδία, η Φινλανδία, η Δανία, η Εσθονία, η Πολωνία, η Λιθουανία, η Λετονία, η Ολλανδία, η Βρετανία, η Ιταλία, η Ισπανία, έδειξαν ότι θέλουν μια Ευρώπη των εθνών πραγματικά ενωμένη και μια Δύση ισχυρή! Η ηττημένη το 1945 Ευρώπη σήκωσε το κεφάλι ψηλά και δεν έχει απέναντί της την Αμερική αλλά μαζί της. Μια Αμερική, που όπως και η Βρετανία, οφείλει να ξεπληρώσει τις παλιές της αμαρτίες…

    Όλα αυτά μπορεί να μην είναι ιδανικά, οι δυσκολίες είναι πολλές, πολλά και τα απομεινάρια του παρελθόντος, αλλά η κατάσταση είναι τόσο ελπιδοφόρα που απαλύνει  τη θλίψη και τον πόνο για τον χαμό τόσων Ουκρανών και συντρόφων τους. 

  Καταιγιστικές όμως και συγκλονιστικές ήταν και οι αποκαλύψεις που έγιναν: σαν ξαφνικά το σκοτάδι να διαλύθηκε, οι σκόπιμες ασάφειες αποσαφηνίστηκαν, και η ρωσική διείσδυση στην Ευρώπη έγινε αισθητή όσο ποτέ πριν. Ένα εκτεταμένο δίκτυο πρακτόρων της Ρωσίας διαμόρφωνε την κοινή γνώμη άμεσα και έμμεσα υπέρ της χώρας αυτής: Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, καθηγητές, ηθοποιοί, αθλητές, στρατιωτικοί. Στο μέλλον θα μάθουμε πολλά και για πολλούς ακόμη. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς: Πίσω από την ανελέητη κριτική της Δύσης για την παρακμή της, υπήρχε η Ρωσία. Ακροδεξιά κινήματα και πολιτικοί που πολλούς τους γέμιζαν ελπίδα, απλώς ήταν έμμισθα υπαλληλάκια της Ρωσίας: κατέκριναν τη Δύση όχι με σκοπό την αναγέννησή της αλλά την υποταγή της στη δήθεν υγιή Ρωσία. Διάφορες «δεξαμενές σκέψης», σωματεία με επιφανειακά αξιόλογο έργο, ουσιαστικά δελέαζαν το πιο αγνό κομμάτι σε κάθε κράτος, πετώντας του ως δόλωμα τον εθνικισμό και τον εθνικοσοσιαλισμό, για να το στρέψουν υπέρ της Ρωσίας, να το αποδυναμώσουν και να το σκλαβώσουν. Και το κατάφεραν. Αλλά ευτυχώς όχι με όλους. Γιατί υπάρχουν και αυτοί που παραμένουν πιστοί στον Αδόλφο Χίτλερ, τιμούν τον Αγώνα Του υπέρ της Δύσης και κατά του μπολσεβικισμού, και μισούν τη Ρωσία και ό,τι αυτή διαχρονικά εκφράζει.

  Το δίκτυο των «Ρωσόφιλων» αποκαλύφθηκε αμέσως και στην Ελλάδα. Αυτό καταλαμβάνει όλο το πολιτικό φάσμα από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά. Σίγουρα δεν πληρώνονται όλοι από τη Ρωσία. Κάποιοι είναι απλώς ζήτουλες, ευελπιστούν σε μελλοντικά κέρδη… Το δίκτυο αυτό αντέδρασε με αλαζονεία στις καταιγιστικές αλλαγές που η ηρωική ουκρανική αντίσταση επέφερε στον κόσμο. Οι εκπρόσωποί του ξεχύθηκαν στα κανάλια και αποδύθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα υπέρ της Ρωσίας. Αρκετοί δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, πολιτικοί, επιχειρηματίες με τη στάση τους απέδειξαν ότι σε αυτή τη φτωχή χώρα, που λόγω της τουρκοκρατίας δεν δικαιολογεί νόμιμες σημαντικές οικογενειακές περιουσίες, τα χρήματα και η καταξίωση πολύ συχνά οφείλονται στο ξεπούλημα αυτών που τα έχουν, στην εποχή μας (τη μεταπολεμική) στους Ρώσους, Σοβιετικούς ή μετασοβιετικούς. Αλλά αυτό ήταν λίγο πολύ γνωστό. Αυτό, όμως, που πραγματικά σόκαρε την κοινή γνώμη, προκάλεσε βαθιά απογοήτευση και έκανε αλγεινή εντύπωση είναι η ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ και προφανώς σε κάποιες περιπτώσεις ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ στάση Ελλήνων Απόστρατων Στρατιωτικών –καθώς και κάποιων σχετιζομένων με τον Στρατό– οι οποίοι ανοιχτά υποστήριζαν και υποστηρίζουν τη Ρωσία! Το ακόμη πιο προκλητικό είναι ότι αρκετοί από αυτούς υπηρέτησαν σε νατοϊκές θέσεις, σε καίριες θέσεις, απήλαυσαν όλα τα οφέλη, χρήμα, καταξίωση και γενικά την (πολύ) γλυκιά ζωή της «κατακριτέας» Δύσης, για να αποδείξουν μετά την αποστρατεία τους ότι είναι φανατικοί υποστηρικτές της Ρωσίας. Δεν είναι παρά η κοινή λογική που οδηγεί στη σκέψη ότι ενώ υπηρετούσαν (σ)το ΝΑΤΟ, εντούτοις κρυφά τότε υποστήριζαν τη Ρωσία. Μετά από αυτό, εύλογα αναρωτιέται κανείς πώς και δεν έχει γίνει έρευνα για τις, κατά την περίοδο που ήταν εν ενεργεία, πράξεις αυτών των ανθρώπων. Προφανώς, διότι δεν υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας, όπως υπάρχουν στο Βέλγιο…

 Η τελευταία αποκάλυψη, μια δικαίωση για εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές, είναι ότι ο Πόλεμος δεν τελείωσε το 1945 και η ήττα δεν ήταν μόνιμη.  Η Δύση αποθεώνει το Αζόφ με τα εθνικοσοσιαλιστικά σύμβολα, μια ταξιαρχία του ουκρανικού Στρατού ονομάστηκε τιμητικά «Εντελβάις», αλλά κυρίως και πάνω απ’ όλα αυτός ο πόλεμος είναι καταφανώς ένας πόλεμος της Δύσης ενάντια στη βάρβαρη Ανατολή, ένας πόλεμος που διεκόπη το 1945, υπήρξαν έκτοτε κάποιες αναλαμπές και εκκωφαντικά συνεχίστηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, όταν η Ρωσία υψώνοντας σφυροδρέπανα κήρυξε τον πόλεμο στη «ναζιστική Ουκρανία» και τη Δύση, πιστεύοντας ότι θα έδινε το τελειωτικό χτύπημα. Αλλά δεν τα κατάφερε… Γι’ αυτό χρωστάμε όλοι όπλα και ευγνωμοσύνη στην Ουκρανία, αυτήν που υπερασπίζεται τώρα τις πύλες της Ευρώπης ενάντια στα μογγολικά στίφη που θέλουν να την αλώσουν.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΙΜΙΑ 1996 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

This night at Azovstal

 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΑΝ ΕΙΧΕ ΝΙΚΗΣΕΙ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ

 

Αυτές τις δραματικές ημέρες, με το τέρας του μπολσεβικισμού να απειλεί για άλλη μία φορά τη Δύση, όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι αν ο Αδόλφος Χίτλερ είχε νικήσει, αυτός ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Αν είχε νικήσει, δεν θα υπήρχε μπολσεβικισμός και οι όποιες προσπάθειες αναβίωσής του θα ήταν εξαρχής αποτυχημένες. Αν είχε νικήσει, η Ουκρανία δεν θα φλεγόταν σήμερα και η ύπαρξή της δεν θα απειλείτο από τους ρώσους μογγόλους. Με απλά λόγια, αν είχε νικήσει, οι μπολσεβίκοι δεν θα είχαν σηκώσει κεφάλι πάλι.

Αυτή τη στιγμή, που το βλέμμα, το μυαλό και η καρδιά των πολιτισμένων ανθρώπων βρίσκεται στην πολύπαθη Ουκρανία και πιο πολύ στη Μαριούπολη, όπου μαίνεται μια τραγική μάχη, ας θυμηθούμε πως σαν σήμερα το 1889 «Κάποιος» γεννήθηκε για την ελπίδα και τη σωτηρία του κόσμου. Και γνωρίζουμε ότι και μέσα στο Άζοφσταλ, εκεί που χτυπά η καρδιά της Λευκής Φυλής, εκεί που αγωνίζεται η Ευρώπη, δεν είναι λίγοι αυτοί που σκέφτονται το ίδιο…

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ 480 π.Χ. - ΜΑΡΙΟΥΠΟΛΗ 2022 μ.Χ.

 

Αγωνίζονται για τις ίδιες αξίες

Αγωνίζονται εναντίον του βάρβαρου εχθρού

Σε  μια μάχη που φαίνεται χαμένη εξαρχής

Δεν δειλιάζουν

Δεν υποχωρούν

Δεν εγκαταλείπουν

Κι ας νιώθουν την ανάσα του θανάτου

Η ζωή τους που απλώνεται μπροστά τους

δεν τους κάνει να λιποψυχούν

Ορμούν στον πόλεμο χαμογελώντας

Ξέρουν ότι είναι

οι 300 που επέστρεψαν

Για άλλη μία φορά

Πολεμούν λίγοι εναντίον πολλών

Για Σένα Πολιτισμέ

Για Σένα Πνεύμα Αθάνατο

Για Σένα Ευρώπη!

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

 

Η ηρωική επανάσταση των Ελλήνων ενάντια στους Τούρκους κατακτητές ήταν μία ακόμη σύγκρουση της Δύσης και της Ανατολής· μία ακόμη εκδήλωση αφύπνισης ενός άριου έθνους, και μία ακόμη προσπάθειά του, ενάντια στον Ασιάτη κατακτητή, να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, να βάλει τέλος στη σκλαβιά και την υποταγή· μία ακόμη αντίσταση του Πολιτισμού στη Βαρβαρότητα. Θα παραθέσουμε ξανά τα λόγια του Ι. Συκουτρή που αναφέρονται στην εσωτερική μεταστροφή των Ελλήνων που εκδηλώθηκε εξωτερικά με τη μεγαλειώδη Επανάσταση του 1821: … αφ’ ενός της αρχαίας Ελλάδος το ιδανικόν υπήρξεν ο συνεκτικός δεσμός που ήνωσε και συνήσπισε του Έθνους τας δυνάμεις και τας εχαλύβδωσε διά τον τραχύν αγώνα […] Έτσι αποτελεί το 21 […] αναγέννησιν, αναγέννησιν του αρχαίου ελληνικού πνεύματος (όπως ημπορούσαν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης να το συλλάβουν), επάνοδον συνειδητήν εις την δράσιν των αρχαίων προγόνων και (με το τολμηρόν του ρωμαντικού πήδημα υπεράνω της ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου) συνέχειαν άμεσον των κατορθωμάτων εκείνων. Τα ονόματα του Λεωνίδου και του Θεμιστοκλέους δεν κοσμούν μόνον των Υδραίων τας πρύμνας ─αποτελούν ζωντανάς υπάρξεις, παραστέκονται εις τους αγωνιζομένους, γίνονται πρότυπα και ιδέαι, που κανονίζουν αίσθημα και ενέργειαν των απογόνων. Το έθνος αισθάνεται, ότι είναι έ θ ν ο ς: αισθάνεται τα δικαιώματά του ως κληρονόμου παρελθόντος μεγαλείου, και τα καθήκοντά του απέναντι αυτού… (Ι. Συκουτρής, Η σχέσις μας προς την Αρχαιότητα, εκδ. Θούλη).

    Ένα ηρωικό έθνος με ρίζες που χάνονται στην αυγή του χρόνου απέκτησε συνείδηση της ύπαρξής του, και με τον ηρωικό του Αγώνα εναντίον των Ασιατών κατακτητών ανέδειξε και επέβαλε την ξεχωριστή ταυτότητά του. Η αριθμητική και στρατιωτική υπεροχή των εχθρών του δεν το εμπόδισαν να ξεσηκωθεί. Το ηρωικό έθνος αψήφησε τη λογική των αριθμών και ένιωσε μόνο το Χρέος του απέναντι σε εκείνους που είχαν φύγει και σε εκείνους που θα έρχονταν, απέναντι στην Αιώνια Πατρίδα. 

Και προκάλεσε την έκπληξη των ισχυρών του κόσμου που δεν περίμεναν τέτοια γενναιότητα, τέτοια πολεμική αρετή, τέτοιες νίκες από το μικρό έθνος κατά του μεγάλου εχθρού. Και προκάλεσε, ακόμη, ενθουσιασμό, συγκίνηση, και ενέπνευσε τα ελεύθερα πνεύματα άλλων εθνών που του συμπαραστάθηκαν και κάποια πρόθυμα έδωσαν και τη ζωή του για αυτό.  Ένα μικρό έθνος ανάγκασε τον πλανήτη να υποκλιθεί μπροστά του. 

    Ήταν η Ελλάδα τέτοιες μέρες… 

    Είναι η Ουκρανία στις μέρες μας…

   Ένα έθνος που εθεωρείτο μικρό σε δύναμη, που μετρά λίγα χρόνια ελευθερίας, ένα έθνος που φαινόταν ασήμαντο μπροστά στον πανίσχυρο Ασιάτη εισβολέα, τη Ρωσία, ένα έθνος για το οποίο οι ισχυροί και οι λογικοί του κόσμου πίστευαν ότι θα πέσει αμέσως, και ετοιμάζονταν να συνομιλήσουν με τον Ασιάτη κατακτητή επί τη βάσει «νέων τετελεσμένων», αυτό το έθνος με την ηρωική Αντίστασή του, με τον μεγαλειώδη Αγώνα του όχι απλώς προκάλεσε κατάπληξη, θαυμασμό, ενθουσιασμό, αλληλεγγύη, αλλά επέφερε κοσμογονικές αλλαγές, αφυπνίζοντας την κοιμισμένη, φοβισμένη και ηττοπαθή Δύση. Ένα έθνος, του οποίου και αυτή ακόμη την ύπαρξη ως αυτοτελούς έθνους κάποιοι, και όχι μόνον ο Ασιάτης εισβολέας, αμφισβητούσαν -ή στην καλύτερη περίπτωση το θεωρούσαν «το ίδιο» με τον Ασιάτη εχθρό (και «το ίδιο» ουσιαστικά σήμαινε «υποτελές»)- αποκαλύφθηκε, ανέδειξε και επέβαλε την ξεχωριστή ταυτότητά του, εκθέτοντας συγχρόνως τις αδυναμίες και τη μειονεξία τού υπερέχοντος εχθρού του. Ένα μικρό σε δύναμη έθνος ύψωσε περήφανα το ανάστημά του απέναντι σε έναν πολύ βάρβαρο εισβολέα που δεν επιδιώκει μόνο να το κατακτήσει, αλλά να το εξαφανίσει διά παντός, χτυπώντας το μέλλον του: μαιευτήρια για να σκοτώσει τα νεογέννητα και τις επιτόκους ώστε να μην προλάβουν να γεννήσουν, αλλά και παιδιά οπουδήποτε τα βρει (και στους περίφημους ανθρωπιστικούς διαδρόμους-παγίδες), και όταν δεν τα σκοτώνει βάζει την εμπροσθοφυλακή του, τους ανώμαλους ακραίους ισλαμιστές του να τα αρπάξουν, στα χέρια των οποίων θα βρουν σίγουρα τον πιο μαρτυρικό θάνατο. Ενώ τις γυναίκες, όταν τις βρει αδύναμες και όχι ένοπλες, τις βιάζει και τις σκοτώνει. Έτσι, εξάλλου, ενεργούσε πάντοτε ο Ασιάτης εισβολέας απέναντι στις γυναίκες και τα παιδιά. 

    Ο ηρωικός αγώνας της Ουκρανίας ενάντια στη βάρβαρη ασιατική Ρωσία αναπόφευκτα φέρνει στον νου την ηρωική Επανάσταση της Ελλάδας.

    Όπως και τότε, έτσι και τώρα, ένα φαινομενικά μικρό σε δύναμη έθνος  μάχεται με απαράμιλλη γενναιότητα, αψηφά τη λογική των αριθμών, εμπνέει και ενθουσιάζει, και, χωρίς να έχει λάβει την υλική υποστήριξη που δικαιούται και του αρμόζει, κατάγει θαυμαστές νίκες, επιβάλλει τον σεβασμό, και αναγκάζει όλον τον πλανήτη να υποκλιθεί μπροστά του.

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΟΙ ΟΥΚΡΑΝΟΙ ΦΥΛΑΝΕ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

 Η ηρωική και πέρα από κάθε προσδοκία αντίσταση του ουκρανικού στρατού και λαού αναγκάζει τη μαλθακή και μέχρι χτες αμήχανη Δύση να τη στηρίξει με όπλα. Ακόμη περισσότερο, την αναγκάζει να αναγνωρίσει τον εξ ανατολών κίνδυνο. Η τελευταία συγκλονιστική εξέλιξη ήταν ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας, τον οποίον ανακοίνωσε ο Σολτς σε μια εντυπωσιακή και καθόλου αναμενόμενη ομιλία του. 

Η Ουκρανία μπορεί να λυτρώσει την Ευρώπη. Οι μάχες της Ουκρανίας αυτών των ημερών θα μείνουν στην Ιστορία της Ευρώπης μαζί με τις άλλες θρυλικές μάχες ενάντια στον ανατολίτη εισβολέα, από την αρχαία εποχή. Συγχρόνως βοηθούν να διαλυθεί το σκοτάδι και το ψέμμα που καλύπτει τις πρόσφατες μάχες κατά τον Β΄ΠΠ ενάντια στους βαρβάρους και τους συνοδοιπόρους τους. 

Η Ουκρανία είναι ένα πολύ μεγάλο έθνος, στο οποίο πρέπει ο πολιτισμένος κόσμος να αποδώσει ό,τι του οφείλει. 

          ΔΟΞΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ – ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ, ΟΥΚΡΑΝΙΑ

 

    Δεν είναι ζήτημα τιμής. Δεν είναι ζήτημα προστασίας ο λόγος που ώθησε τον Πούτιν να εισβάλει στη βασανισμένη Ουκρανία. Είναι η λύσσα τού Υπανθρώπου, η καταστροφική μανία, η δίψα για αίμα και χαλασμό τού Μπολσεβίκου. Είναι το μίσος των βαρβάρων για τον Πολιτισμό. Είναι το μίσος για την Ευρώπη. Γιατί αυτή η κατάσταση παρακμής και διαφθοράς στην οποία τελεί η Δύση σήμερα δεν είναι η φυσική της κατάσταση, αλλά συνέπεια του εκφυλισμού της. Όπως όμως υπάρχουν τα απομεινάρια του ένδοξου πολιτισμού της, έτσι υπάρχουν ακόμη ελπίδες πως ό,τι έχει μείνει ζωντανό και υγιές σε αυτή θα ξεσηκωθεί. Γι’ αυτό ο φθονερός βάρβαρος  σπεύδει να τη συντρίψει. 

    Ο Πούτιν με το στυλ του τού πασά θέλει να διορθώσει τα λάθη των μπολσεβίκων. Ο Πούτιν με την πίκρα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, με τα συμπλέγματα του υπανθρώπου εισβάλλει στην Ουκρανία, γιατί δεν αντέχει να μην καταπιέσει, να μη σκλαβώσει αυτούς που είναι δίπλα του, τους πρώην σκλάβους της Ρωσίας, μπολσεβικικής ή μη. Ο Πούτιν είναι μπολσεβίκος και δεν έχει σημασία πώς «αυτοπροσδιορίζεται», δεν έχει σημασία το ότι αυτό που θέλει είναι η νέα κομμουνιστική Ρωσία, η νέα κομμουνιστική εποχή να έχει το όνομά του. Είναι ένας μπολσεβίκος τον οποίο χρόνια τώρα τρέφουν «δυτικοί» ηγέτες μπολσεβίκοι, όπως η Μέρκελ, φιλομπολσεβίκοι ή ανεκτικοί. 

    Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια. Στη μεγάλη Σταυροφορία κατά του Μπολσεβικισμού εβραιοκινούμενοι «ηγέτες» ευρωπαϊκών χωρών και οι ΗΠΑ στάθηκαν στο πλευρό των μπολσεβίκων απέναντι στον Χίτλερ, τη Γερμανία και τις εκλεκτές ευρωπαϊκές δυνάμεις που συμπαρατάχθηκαν στον Μεγάλο αυτό Αγώνα. 

     Αυτή τη στιγμή η «καταιγίδα από τις στέπες» μαίνεται στην Ουκρανία. Στην Ουκρανία που γίνεται η λόγχη της Ευρώπης. Ψηλά τις Σημαίες, Ουκρανία! 

Ευρωπαϊκή αντίσταση

Ο Τελευταίος Βορειοηπειρώτης Μαχητής

 

    Η 28^η Οκτωβρίου τιμάται πλέον από το σύνολο του ελληνικού λαού ως ένταξη της Ελλάδας στον αντιφασιστικό αγώνα. Η επέτειος αυτή αποκαλύπτει και τον σκοτεινό ρόλο αυτών που ηγούνται της ελληνικής ακροδεξιάς. Αφού πρώτα με όπλο τον «φασισμό» (υπό την ευρεία έννοια και όχι -μόνο- τον Φασισμό του Μουσολίνι) δελεάζουν τους ελεύθερα σκεπτόμενους πατριώτες που έλκονται από τον Εθνικοσοσιαλισμό, ακολούθως, αντί να συμβάλλουν στην ιδεολογική τους κατάρτιση, τους προκαλούν σύγχυση και τους αποπροσανατολίζουν, υποχρεώνοντάς τους να τιμούν τον άνθρωπο των Άγγλων Ιωάννη Μεταξά και τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Πόλεμο με το πλευρό των Αγγλοεβραίων (και κατά συνέπεια και των Αμερικανών και Σοβιετικών). Έτσι, στο τέλος τούς διαφθείρουν μετατρέποντας τους πιο νέους ή τους πιο αφελείς, τους λιγότερο έξυπνους και κυρίως τους πιο ευάλωτους σε χειροκροτητές, τσιράκια και ζήτουλες «πρώην φασιστών» νεοδημοκρατών υπουργών…

    Ένας από τους λόγους της πρόκλησης της προαναφερθείσης σύγχυσης είναι το ότι η 28^η Οκτωβρίου παρουσιάζεται στους πατριώτες ως άλλη μία «ευκαιρία» για την ένοπλη απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, ένα έργο στο οποίο οι Έλληνες δόθηκαν ολόψυχα, και πολέμησαν γενναία, εμπνεόμενοι από το μεγάλο αυτό Όραμα. Μόνο που η «ευκαιρία» ήταν ένα λάθος, άλλο ένα λάθος. Και έτσι, ενώ απελευθερώσαμε τη Βόρειο Ήπειρο, αυτή σήμερα εξαιτίας των Συμμάχων (μας) παραμένει υπό αλβανική κατοχή. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια που πρέπει να θυμόμαστε σήμερα: ότι ένα τμήμα γνήσιας, πανάρχαιης Ελλάδας βρίσκεται σκλαβωμένο, λες και η Αλβανία είναι καμιά μεγάλη χώρα, μια χώρα πιο δυνατή και πιο σπουδαία από την Ελλάδα. Αυτή την ΝΤΡΟΠΗ δεν την ξεπλένουν τα ωραία, αντιφασιστικά λόγια του Υπουργού Εθνικής Αμύνης ούτε τα αντιναζιστικά πολιτικά μηνύματα λοιπών πολιτικών κλόουν. 

Αυτή την ΝΤΡΟΠΗ δεν άντεξε και προσπάθησε να την ξεπλύνει με την ΤΙΜΗ και το ΘΑΡΡΟΣ του ο τελευταίος Βορειοηπειρώτης Μαχητής ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΙΦΑΣ. Αυτόν αξίζει να μνημονεύουμε και να τιμούμε σήμερα.

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΚΥΠΡΟΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΖΕΙ ΑΚΟΜΗ

 

Η "κρατική αεροπειρατεία" εκ μέρους του κομμουνιστικού καθεστώτος της Λευκορωσίας στο αερολάνο της Ryanair που από την Αθήνα κατευθυνόταν στη Λιθουανία, στο Βίλνιους, με σκοπό τη σύλληψη του αντιφρονούντα Ρόμαν Προτάσεβιτς, σκοπός ο οποίος επετεύχθη, ανέδειξε για άλλη μια φορά το ότι η Σοβιετική Ένωση δεν έχει εξαφανιστεί. Ανέδειξε, επίσης για άλλη μια φορά, το ότι στην Ελλάδα αλωνίζουν και κάνουν ό,τι θέλουν ξένοι πράκτορες, εξευτελίζοντας έτσι τη χώρα, η οποία θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο όποιον αντικομμουνιστή αντιφρονούντα πατήσει το πόδι του σε αυτήν. Ο 26χρονος Λευκορώσος πατριώτης Ρόμαν Προτάσεβιτς έκανε το λάθος να πιστέψει ότι κυκλοφορεί σε μία κανονική χώρα ασφαλής. Εκεί που βρίσκεται τώρα, θα αναθεματίζει τη στιγμή που πήρε την απόφαση να έρθει στη χώρα μας, την 'Κούβα της Ευρώπης", στην οποία οι κομμουνιστές, εγχώριοι και μη, μπορούν να δολοφονούν, να βιαιοπραγούν,  να απειλούν, ακόμη και να βιάζουν ή να αποπειρώνται να βιάσουν, και μάλιστα χωρίς συνέπειες, όπως συνέβη στην περίπτωση του πρέσβη της Βενεζουέλας και της γνωστής στάσης του Τσίπρα. Σε μία χώρα όπου το δηλητήριο του μπολσεβικισμού έχει ποτίσει όλο το πολιτικό φάσμα, από την άκρα δεξιά ως, φυσικά, την άκρα αριστερά. 

Ρόμαν Προτάσεβιτς

Γι' αυτό, η τραγική περιπέτεια του Ρόμαν Προτάσεβιτς δεν αφορά μόνον αυτόν, παρ' ότι αυτός αντιμετωπίζει τώρα κίνδυνο θανάτου.  Στο ξέφραγο αμπέλι που έχουν καταντήσει τη χώρα μας οι πολιτικάντηδες,  προφανώς κινδυνεύουν και Έλληνες αντικομμουνιστές, καθώς μπορεί οποιαδήποτε στιγμή  να απαχθούν, να δολοφονηθούν από ξένους ή εγχώριους κομμουνιστές που θα τους χαρακτηρίσουν "εχθρούς του σοσιαλισμού" ή κάτι τέτοιο... Το κομμουνιστικό καθεστώς της Λευκορωσίας έχει τον Προτάσεβιτς στην ίδια λίστα τρομοκρατών με τα μέλη του ISIS. Η, δε, αντίδραση του ελληνικού κράτους μέχρι αυτή τη στιγμή είναι απαράδεκτη, αλλά αναμενόμενη... Η Εισαγγελία της Πολωνίας πάντως έχει ξεκινήσει έρευνα για την αναγκαστική προσγείωση του αεροπλάνου στο Μινσκ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απαγωγή του Ρόμαν Προτάσεβιτς, εδώ

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ "ΥΨΗΛΟΥΣ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΥΣ"

  

… Λένε, πως ξένοι θα βαλθούν, λεύτερους να σας κάνουν

    Μα έχουν εμπόρους βασιλιάδες

    Που κι αυτοί σαν τους αγάδες

    Όπου τη βρουν τη λευτεριά από τον λαιμό την πιάνουν.

    Τη λευτεριά τη θεωρούν φτηνή πραμάτια.

    Την πωλούν την αγοράζουν

    Και γι’ ανθρωπισμό φωνάζουν. 

    Παραπλανούνε τους λαούς, ρίχνουν στάχτη στα μάτια.

    

    Από τη νάρκη ξυπνητοί χουφτιάστε τα σπαθιά σας

    Μες στην καρδιά η ελπίδα

    Θερμή χρυσή ηλιαχτίδα

    Δώστε τα όπλα σας ζεστά για νίκη στα παιδιά σας. 

        (Από τον «Δον Ζουάν», μετάφρ. Σίτσα Καραϊσκάκη)

...Βγάλε, ω γης δοξασμένη, απ’ τα σπλάχνα σου ένα

    ιερό απομεινάρι των παιδιών του Ευρώτα!

    Απ’ εκειούς τους Τρακόσιους τρεις αν έρθουνε, φτάνουν

    άλλη μια Θερμοπύλα στα βουνά σου να κάνουν.

    Πώς! Ακόμα σωπαίνουν; Πώς! Ακόμα συχάζουν;

    Όχι! όχι! Ακούω τις ψυχές απ’ τον Άδη

    σαν ποτάμι που τρέχει μακρινά, να φωνάζουν:

    «Ένας μόνο ας σαλέψει ζωντανός, και κοπάδι

    απ’ τη γης αποκάτου λεβεντιά ξεκινούμε.

    Είν’ αυτοί που κοιμούνται· εμείς ακόμα σ’ ακούμε!»

        (από «Τα νησιά της Ελλάδας», μετάφρ. Αργ. Εφταλιώτης)

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

199 χρόνια...

    199 χρόνια  νικών, ηττών, προδοσίας, ηρωισμού, αυτοθυσίας, υποχωρήσεων, Μεγάλων Ιδανικών αλλά και εγκατάλειψης της Μεγάλης Ιδέας ή διαστρέβλωσης της έννοιάς της, δικαιωμάτων και απεμπόλησης του καθήκοντος προς την Πατρίδα και τη Φυλή, δημοκρατίας και σαπίλας, με αποκορύφωμα τις διαδοχικές εισβολές αλλοφύλων τις τελευταίες δεκαετίες…

    199 χρόνια μετά, εν τω μέσω μιας αποκαλυπτικής πανδημίας, αποκαλυπτικής του πόσο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ είμαστε, αποκαλυπτικής της ακραίας επικινδυνότητας των πολιτισμικών διαφορών που απορρέουν από τις φυλετικές διαφορές…

    Κι όμως, φύσηξε ένας «βίαιος θρακιώτικος άνεμος» (όπως θα ’λεγε ο Έζρα Πάουντ), και λαός και ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται στα σύνορα, μάχιμοι, ετοιμοπόλεμοι και χαρούμενοι γι’ αυτό,  και έτσι, 199 χρόνια μετά, νιώθουμε να μας παραστέκουν οι πρόγονοί μας, 199 χρόνια μετά το βλέμμα μας είναι στραμμένο Απέναντι…

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΥΨΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Ο κ. Dries Van Langenhove ιδρυτής του πατριωτικού κινήματος Schild & Vrienden ανέβασε την ελληνική σημαία κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Βελγικό -Φλαμανδικό κοινοβούλιο!

@DVanLangenhove, ευχαριστώ τον ελληνικό λαό. 

Δείτε το βίντεο

πηγή: The Duke

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

 

 

 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ από τη Θούλη: Ρομπέρ Μπραζιγιάκ – Ανρί Μασσίς, Η Πολιορκία του Αλκαζάρ

110 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡ ΜΠΡΑΖΙΓΙΑΚ

 Η Πολιορκία του Αλκαζάρ των Ρομπέρ Μπραζιγιάκ και Ανρί Μασσίς κυκλοφόρησε πρώτη φορά έναν μήνα μετά τη λύση της πολιορκίας, δηλαδή τον Οκτώβριο του 1936, με τον τίτλο Οι Ευέλπιδες του Αλκαζάρ, από τις εκδόσεις Plon. Το βιβλίο ήταν το πρώτο που εξεδόθη παγκοσμίως για το πολεμικό αυτό επεισόδιο του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και απετέλεσε βιβλιογραφική πηγή για τις μεταγενέστερες εκδόσεις. Μεταφράστηκε στην Ισπανία, την Αμερική, την Αγγλία, την Ιταλία και τη Σουηδία και θεωρείται ένα βιβλίο που άσκησε μεγάλη επιρροή. Οι έρευνες των συγγραφέων για το θέμα αυτό αλλά και για τον Ισπανικό Εμφύλιο συνεχίστηκαν, και έτσι τον Φεβρουάριο του 1939 το βιβλίο επανεκδόθηκε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο διορθωμένο, εμπλουτισμένο και συμπληρωμένο, αυτήν τη φορά με τον τίτλο Η Πολιορκία του Αλκαζάρ, και με πρόλογο του Στρατηγού Μοσκαρντό –τεκμήριο εγκυρότητας και ακρίβειας της ιστορικής αφήγησης, καθώς αυτός ήταν ο διοικητής της φρουράς του Αλκαζάρ και τραγικός ήρωας και πρωταγωνιστής. Από αυτήν την έκδοση έγινε η παρούσα μετάφραση.

    Το Αλκαζάρ δεν είχε στρατηγική σημασία, παρ’ όλα αυτά μαζί με τον γύρω χώρο του, έγινε πεδίο σφοδρών μαχών για 72 ημέρες, κατ’ αρχήν λόγω του ότι στέγαζε τη Σχολή Ευελπίδων, την οποία οι εθνικιστικές δυνάμεις ήθελαν να κρατήσουν ελεύθερη και οι Κόκκινοι να αλώσουν. Γρήγορα, λόγω της ανέλπιστης και ηρωικής αντίστασης των πολιορκημένων, το Αλκαζάρ έλαβε τις διαστάσεις συμβόλου και για τις δύο πλευρές. Στρατιωτικοί, λίγοι ευέλπιδες που είχαν έρθει εθελοντικά από τη Μαδρίτη, στρατιώτες, σπουδαστές της Γυμναστικής Ακαδημίας, χωροφύλακες, γυναίκες με τα παιδιά τους κλείστηκαν στο φρούριο, αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνητικές δυνάμεις φάνηκαν αποφασισμένες να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση των πολιορκημένων και σφυροκόπησαν ανελέητα το Αλκαζάρ.

     Η πένα του Ρομπέρ Μπραζιγιάκ και η δημοσιογραφική ματιά του Ανρί Μασσίς καταφέρνουν να δώσουν στον αναγνώστη μια πλήρη εικόνα των δραματικών γεγονότων που έλαβαν χώρα  κατά την πολιορκία του Αλκαζάρ και να του μεταφέρουν το μαχητικό πνεύμα αντίστασης και τον ηρωισμό των πολιορκημένων.

    Το βιβλίο μεταφράζεται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. 

Το βιβλίο ''Η Πολιορκία του Αλκαζάρ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Οι μαθητές συντρίβουν το μεταπολιτευτικό κατεστημένο

… και σα να μου έστελνε από βάθη

καιρού μελλούμενου φιλιά,

με τα τρισεύγενα παιδιά,

η φυλή

                                                                                         Κ. Παλαμάς

    Η  εκπληκτική κινητοποίηση των μαθητών για τη Μακεδονία, η μαχητικότητα και η επιμονή τους έχει συνταράξει το σύστημα, το οποίο πανικόβλητο προσπαθεί να τους τιμωρήσει και να τους εκφοβίσει, και να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Έτσι, χρησιμοποιεί πρώτα από όλα τους αριστερούς καθηγητές, αυτά τα σκουπίδια που όλοι έχουμε γνωρίσει, και οι οποίοι πλέον έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα, οι Έλληνες μαθητές τούς απαξιώνουν πλήρως, και οι μόνοι που ασχολούνται μαζί τους είναι κάτι κουτοπόνηροι αλλοδαποί μαθητές, που τους θεωρούν βλάκες και θέλουν να τους εκμεταλλευτούν. Ακολούθως, το πανικόβλητο σύστημα χρησιμοποιεί τα ΜΜΕ, τα οποία επίσης αποδεικνύονται ανήμπορα μπροστά στη θυελλώδη ορμή των μαθητών. Όπως αδύναμοι αποδεικνύονται και οι πολιτικοί. Το τελευταίο μέσον που χρησιμοποιεί το κατεστημένο είναι το επιχείρημα που προβάλλεται από τους προδότες δημοσιογράφους τού δήθεν διχασμού των μαθητών. Προκειμένου να υποβαθμίσουν την έκταση των μαθητικών αγώνων, το πάθος, την ένταση, και να θολώσουν τη λάμψη τους, παρουσιάζουν ότι δήθεν υπάρχει και μια άλλη πλευρά, μαθητές που είναι ενάντιοι στους μαθητικούς αγώνες για τη Μακεδονία. Ότι δηλαδή οι Έλληνες μαθητές είναι διχασμένοι.

    Δεν είναι όμως έτσι.  Δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες, άλλη στον βορρά και άλλη στον νότο. Το πολυχρησιμοποιημένο παραμύθι του διχασμού έχει παλιώσει και δεν πείθει. Σ’ ό,τι αφορά τα εθνικά ζητήματα, όποιος δεν είναι πατριώτης είναι προδότης.  Δεν υπάρχει διχασμός στους μαθητές, επειδή κάποιοι –συχνά αλλόφυλοι– εχθρεύονται την Ελλάδα.

    Το σύστημα –καθηγητές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί– τρελαίνεται γιατί πια δεν του περνάει. Γιατί μετά από δεκαετίες αντιφυλετικής και αντεθνικής προπαγάνδας, διαπιστώνει ότι μέσα από τα χαλάσματα ξεπρόβαλε μια γενιά άφθαρτη, φωτεινή, αποφασισμένη, μαχητική. Μετά από δεκαετίες αποχαύνωσης, καταναλωτισμού, χλευασμού των αξιών, παρακμής και αποσύνθεσης, γήρατος, ξεπρόβαλε και έρχεται μια γενιά περήφανων Ελλήνων, αποφασισμένη να υπερασπιστεί την πατρίδα.

    Η φυλή αντιστέκεται. Η φυλή θέλει να ζήσει. Κάθε ενθάρρυνση, υποστήριξη, ενίσχυση, πράξη αλληλεγγύης  σε αυτή την περήφανη νεολαία δεν είναι «λιθαράκι» αλλά σημαντική βοήθεια. Και είναι κάτι που της το οφείλουμε.

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ

Του Παν.Μαρίνη

ΔΕΝ χαιρόμεθα διὰ τὸ ΟΧΙ καὶ διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς τότε κυβερνήσεως τῆς Ἑλλάδος διότι τὸ ΟΧΙ καὶ ἡ μετέπειτα ''Ἐθνικὴ Ἀντίσταση'' ἐξυπηρετοῦσε ἕναν καὶ μόνον σκοπόν: Τὸν πόλεμον αὐτὸν ποὺ ἀποτελοῦσε τὴν τελευταίαν ἀπέλπιδα προσπάθεια τῶν Εὐρωπαίων νὰ διασώσουν τὸν Εὐρωπαϊκὸν Πολιτισμὸν νὰ τὸν κερδίσουν οἱ ὁρκισμένοι ἐχθροὶ καὶ τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ, οἱ Ρούζβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν! 

Ναί, ὁ σκοπὸς τοῦ μεγάλου πολέμου 1914-1945 ἦτο ἕνας καὶ μόνος: ἡ καταστροφὴ τῆς Εὐρώπης, τῶν λαῶν της καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ της! Δεῖτε ἐπὶ παραδείγματι ὅτι ὅλες οἱ Ἀγγλοαμερικανικὲς ἀεροπορικὲς ἐπιδρομὲς στὴν Ἰταλία εἶχον ἕναν καὶ μόνον στόχον: τὰ ἰστορικὰ κέντρα τῶν πόλεων καὶ ἐπιλεγμένα κτήρια καὶ χῶροι μεγάλης πολιτιστικῆς ἀξίας: ἐβομβάρδισαν οἱ ἀχρεῖοι τὴν Πομπηΐαν, τὸ ἱστορικὸν κέντρον τῆς Νεαπόλεως, ἐνῷ οἱ δύο ἐπιδρομὲς στὸ Μιλάνον εἶχον ἀποκλειστικὸν στόχον τὰ ἱστορικὰ κτήρια καὶ δὴ τὸ Duomo! Μίσος κατὰ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου ὅπως ἔδειξε ἄλλωστε ὁ ''ἀξιοπερίεργος'' βομβαρδισμὸς τοῦ κέντρου τοῦ Πειραιῶς! 

Ναί, ἡ Ἑλλὰς ἐβοήθησε καὶ αὐτὴ τὴν νίκην τῶν Ρούζβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν! Ἐβοήθησε νὰ ἔλθῃ ὁ θαυμαστὸς Μεταπολεμικὸς κόσμος τὸν ὁποῖον ἀπολαμβάνομε σήμερα! Ἡ καταστροφὴ τῆς Εὐρώπης, τῶν λαῶν της καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ της= Αὐτὰ ποὺ σήμερα ζοῦμε!! 

Μὲ χαρούμενη διάθεσι ἐτραγούδησε ἡ Ἑλλὰς τὸ ''κορόϊδο Μουσσολίνι'' - Δὲν θάλεγα ὅτι εἶχε ἄδικο, μᾶλλον κορόϊδο ἦταν ὁ Μουσσολίνι ἀφοῦ ἐθυσίασε τὸν ἐαυτόν του διὰ πληθυσμοὺς ποὺ οὔτε ἤθελαν κι οὔτε τοὺς ἄξιζε νὰ σωθοῦν - τοὺς ἄξιζε αὐτὸ ποὺ χειροκροτοῦν σήμερα, τὴν εἰσβολήν τῶν Νέγρων καὶ τῶν Μωαμεθανῶν στὴν Εὐρώπην! -''κορόϊδο Μουσσολίνι'', ναί, μᾶλλον ἦτο, ἐνῷ φυσικὰ οὐδεὶς οὐδέποτε διενοήθη ὅτι εἶναι κορόϊδο ὁ Διεθνὴς Τοκογλύφος, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἀφήσαμε τὰ κοκκαλάκια μας στὴν Πίνδο καὶ στὴν Τρεμπεσίνα!

Ἐπιχαίρουν οἱ ἀνόητοι ἐθνικισταὶ διὰ τὸ ΟΧΙ! Ἐπιχαίρουν καὶ ποὺ λαμβάνουν τὰ ἐπίχειρα; Ποὺ τοὺς λέγει ὁ Μεταπολεμικὸς κόσμος τῶν νικητῶν τοῦ πολέμου ὅτι ὁ Ἐθνικισμὸς ἀποτελεῖ ἔγκλημα εἰδεχθές; Συγχύζονται οἱ ἀνόητοι ἐθνικισταὶ ὅταν τοὺς ὑβρίζουν ὡς ''Φασίστες''…. Μά ναί, μόνον ὁ Φασισμὸς πάνω ἀπὸ τὴν ἀτομοκεντρικὴ κοινωνία βάζει τὶς συλλογικὲς ὀντότητες Ἔθνος καὶ Κράτος!

ΥΓ. Δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε τον κύριο Μαρίνη για το απολύτως εμπεριστατωμένο κείμενό του, το οποίο ''τελειώνει'' κάθε αντίλογο, αντίθετη σκέψη ή αμφιβολία. 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΜΠΕΡ ΦΩΡΙΣΣΟΝ

Σε ηλικία σχεδόν 90 ετών πέθανε χθες στο Βισύ όπου κατοικούσε, ο Γάλλος καθηγητής πανεπιστημίου και από τους πρώτους αναθεωρητικούς Ρομπέρ Φωρισσόν. Ο Φωρισσόν επέστρεψε χθες από την Αγγλία, όπου τις τελευταίες ημέρες έδωσε δύο διαλέξεις, τη μία μάλιστα στην πόλη που γεννήθηκε, στο Σέππερτον μαζί τον Γάλλο Βενσάν Ρεϊνουάρ, όπου για άλλη μία φορά αντιμετώπισε οργισμένους διαδηλωτές εναντίον του.  Μάλιστα, ο διευθυντής του ξενοδοχείου, μετά από απειλές που δέχθηκε ζήτησε από τους ομιλητές και το κοινό να αποχωρήσουν, κι όταν αυτοί αρνήθηκαν, έσβησε τα φώτα και έθεσε σε λειτουργία τον συναγερμό! Οι σκηνές στο βίντεο που ακολουθεί είναι από την προχθεσινή συγκέντρωση. 

 

Χθες, Κυριακή 21 Οκτωβρίου, γύρω στις 7 το απόγευμα, όταν επέστρεψε στο Βισύ, μόλις μπήκε στο σπίτι του υπέστη καρδιακή προσβολή και εξέπνευσε. Ήταν ακούραστος και πιστός στον αγώνα του για την ιστορική αλήθεια και παρά την ηλικία του και την εύθραυστη κατάσταση της υγείας του συνέχιζε, μέχρι τέλους όπως απεδείχθη, να μάχεται.

Γεννήθηκε το 1929 από Γάλλο πατέρα και Σκωτσέζα μητέρα. Σπούδασε λογοτεχνία στη Σορβόννη, έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα, και εργάστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λυών, μέχρι τη στιγμή που άρχισε να ασχολείται με την ιστορία με αναθεωρητική προσέγγιση. Υπήρξε από τους πρώτους και μέχρι σήμερα κορυφαίους αρνητές του Ολοκαυτώματος, γεγονός που του προκάλεσε πολλά προβλήματα. Έχασε την εργασία του και δεχόταν συνεχώς πάσης φύσεως επιθέσεις, από ποινικές διώξεις και άδικες καταδίκες μέχρι απόπειρες ανθρωποκτονίας. Πριν από 40 περίπου χρόνια η γνωστή γαλλική εφημερίδα Le Monde είχε δημοσιεύσει ένα αναθεωρητικό άρθρο του και μέχρι σήμερα απολογείται για τη  δημοσίευση αυτή.

Τα επιχειρήματά του ήταν απολύτως επιστημονικά και έτσι μιας και η αντιπαράθεση απέβαινε προς όφελός του, αποφασίστηκε η φίμωσή του. Έτσι ψηφίστηκε στη Γαλλία ο περίφημος νόμος Gayssot που απαγόρευε την άρνηση του Ολοκαυτώματος, και ο οποίος ακολουθήθηκε και από άλλους τρεις τουλάχιστον σχετικούς νόμους κατά της «ρητορικής του μίσους». Με βάση αυτούς τους νόμους, ο Φωρισσόν διώχθηκε και καταδικάστηκε πολλές φορές. Παρ’ όλ’ αυτά δεν πτοήθηκε και δεν σταμάτησε μέχρι τέλους να αγωνίζεται.

ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ δεν μπόρεσε να αντικρούσει τα επιχειρήματά του. Το μόνο που κατάφεραν οι αντίπαλοί του ήταν να θεωρηθεί ότι δεν έχει το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Αλλά, πότε, άραγε, μετά το 1945 υπήρξε τέτοια ελευθερία;

Σε πιο δίκαιους καιρούς το όνομα του Ρομπέρ Φωρισσόν θα συμβολίζει την ελεύθερη σκέψη και τον αδάμαστο αγώνα για την αλήθεια.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

  

Ευρωπαϊκή Αντίσταση