Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου

 

François-Émile de Lansac, Épisode du siège de Missolonghi (1827)


Ήταν Σάββατο 10 Απριλίου 1826 προς Κυριακή 11. Το Μεσολόγγι από τον Μάρτιο, που είχε γίνει αδύνατος ο εφοδιασμός της πόλης με τρόφιμα, το θέριζε η πείνα και οι αρρώστιες. Την πόλη πολιορκούσε ο Ιμπραήμ. Οι γενναίοι υπερασπιστές της κρατούσαν ακόμη ψηλά τις σημαίες τής Επανάστασης και απέρριπταν τις ατιμωτικές προτάσεις συνθηκολόγησης. Η πόλη δεν παραδιδόταν. Η φρουρά του Μεσολογγίου κρατούσε. Όμως η ασιτία έφερνε τον θάνατο. Για τη νύχτα αυτή είχε αποφασιστεί ηρωική έξοδος των κατοίκων, αμάχων και μαχητών, με σχέδιο για τη διάσπαση των εχθρικών γραμμών. Όσοι δεν μπορούσαν και κάποιοι που δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν την πόλη συγκεντρώθηκαν σε μια πυριτιδαποθήκη με αρχηγό τον Χρήστο Καψάλη, αποφασισμένοι να μην παραδοθούν. Το σχέδιο της Εξόδου προδόθηκε από έναν ξένο, η ταυτότητα και εθνικότητα του οποίου παραμένει άγνωστη... Καθώς οι κάτοικοι, άοπλοι και ένοπλοι, επιχειρούσαν την έξοδο, τα εχθρικά στρατεύματα, που είχαν προειδοποιηθεί, επιτέθηκαν με αγριότητα και βαρβαρότητα. Ακολούθησε σφαγή. Όταν το πρωί της Κυριακής οι Τούρκοι μπήκαν στην πόλη και έσφαζαν και αιχμαλώτιζαν, πολλές μητέρες εξεδήλωναν την ύψιστη αγάπη για τα παιδιά τους,  σκοτώνοντάς τα οι ίδιες, ρίχνοντάς τα στα πηγάδια της πόλης για να τα γλυτώσουν από τους εχθρούς. Ο Χρήστος Καψάλης ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη παίρνοντας στον θάνατο και Τούρκους. 

Ανάμεσα στους φιλέλληνες που πολεμούσαν στο πλευρό των Ελλήνων ήταν ο Ελβετός Ιωάννης Μάγερ, ο οποίος σκοτώθηκε επίσης κατά την έξοδο μαζί με την Ελληνίδα γυναίκα του και τα δυο παιδιά τους. Σε μια επιστολή* του στον συνταγματάρχη Στάνχοπ φαίνεται η κατάσταση των πολιορκημένων τις ημέρες εκείνες αλλά και το θάρρος τους.

Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Μάγερ


«Τα βάσανα, τα οποία υπομένομεν, και μια πληγή την οποία έλαβα εις τους ώμους, δεν με εσυγχώρησαν μέχρι τούδε να σας διευθύνω τους τελευταίους μου ασπασμούς. Κατηντήσαμεν εις τοιαύτην ανάγκην ώστε να τρεφώμεθα από τα πλέον ακάθαρτα ζώα και να πάσχωμεν όλα τα φρικτά αποτελέσματα της πείνης και της δίψης. Η νόσος αυξάνει έτι μάλλον τας δεινοπαθείας, υπό των οποίων θλιβόμεθα. Χίλιοι επτακόσιοι τεσσαράκοντα των αδελφών μας ετελεύτησαν και περίπου των εκατό χιλιάδων σφαίραι κανονιών και βόμβαι, ριπτόμεναι από το εχθρικόν στρατόπεδον, κατεδάφισαν τους προμαχώνας μας και κατεκρήμνισαν τας οικίας μας. Το δε ψύχος μάς ενοχλεί υπερβολικώς, καθότι είμεθα διόλου εστερημένοι από ξύλα της φωτιάς. Με όλας τας στερήσεις ταύτας, είναι αξιοθαύμαστον θέαμα ο ένθερμος ζήλος και η αφοσίωσις της φρουράς μας. Πόσοι γενναίοι άνδρες μετ’ ολίγας ημέρας δεν θέλει είσθαι πλέον ειμή σκιαί, κατηγορούσαι ενώπιον του Θεού την αδιαφορίαν του Χριστιανικού κόσμου εις τον αγώνα, όστις είναι ο αγών της θρησκείας! Οι Αλβανοί, όσοι παραίτησαν τας σημαίας του Ρεσίτ πασά, ηνώθησαν μετά του Ιμπραήμ. Εν ονόματι όλων των ενταύθα ηρώων, μεταξύ των οποίων είναι και ο Νότης Μπότσαρης, ο Παπαδιαμαντόπουλος, και εγώ, όστις παρά της Ελληνικής Διοικήσεως εδιωρίσθην αρχηγός ενός στρατιωτικού σώματος, σας αναγγέλω την ενώπιον του Θεού ωρισμένην απόφασίν μας δια να υπερασπισθώμεν και την υστέραν σπιθαμήν της γης του Μεσολογγίου και να συνενταφιασθώμεν υπό τα ερείπια της πόλεως, χωρίς να ακούσωμεν πρότασίν τινα συνθήκης. Η τελευταία μας ώρα ήγγικεν. Η ιστορία θέλει μας δικαιώσει και οι μεταγενέστεροι θέλουν ελεεινολογήσει την συμφοράν μας. Εγώ, δε, καυχώμαι, διότι εντός ολίγου το αίμα ενός Ελβετού, ενός απογόνου του Γουλιέλμου Τέλλου, μέλει να συμμιχθή με τα αίματα των ηρώων της Ελλάδος…».

*in.gr

Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Τρίτη, 6 Απριλίου 2021

ΑΝ ΜΟΝΟ...



ΑΝ η Ελλάδα είχε συνταχθεί με τον Άξονα, θα είχε συμμετάσχει στη μεγάλη Σταυροφορία κατά του μπολσεβικισμού, στη μεγάλη Μάχη για την Ευρώπη και τον Δυτικό Πολιτισμό. Παρά την ήττα, το κράτος μας θα ήταν αξιοσέβαστο, ακόμη μέχρι και σήμερα, ίσως κυρίως σήμερα. Και αυτό γιατί όλοι θα αναγνώριζαν την αξία, τη ζωτικότητα, τη δύναμη, την αποφασιστικότητα, τις φιλοδοξίες ενός μικρού κράτους με μεγάλο παρελθόν, γιατί η μικρή σε μέγεθος Ελλάδα θα είχε προσπαθήσει να αλλάξει τον κόσμο.  Θα μας υπολόγιζαν ακόμη και σήμερα, θα μας είχαν ικανούς για μεγάλους και παράτολμους αγώνες, θα έβλεπαν σε εμάς τους συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων και δεν θα απορούσαν τι σχέση έχουμε με εκείνους. Και θα μας φοβούνταν, δεν θα μπορούσαν να προβλέψουν τις αντιδράσεις μας. 

Στο εσωτερικό, ο πατριωτικός χώρος θα είχε την περηφάνια να λέει ότι οι πρόγονοί του πολέμησαν στο Ανατολικό Μέτωπο, στο παγκόσμιο μέτωπο δηλαδή κατά του μπολσεβικισμού, και θα τους τιμούσε. Θα είχε ιδέες και όχι ευκαιριακές θέσεις και σύγχυση ιδεών, ούτε την παράνοια να παρουσιάζεται και ως αντικομμουνιστής και ως αντιναζί. 

ΑΛΛΑ  τα πράγματα δεν έγιναν έτσι και αυτό είναι το προπατορικό μας αμάρτημα. Έτσι, στις 6 Απριλίου του 1941 αυτό που έπρεπε να γίνει φυσικά, με την ελεύθερη βούλησή μας και αποτελούσε και την επιθυμία και ελπίδα ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, και των πιο αξιόλογων και έξυπνων ανθρώπων, έλαβε χώρα "με το ζόρι".  Πάλι καλά, γιατί έτσι δημιουργήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας, οργανώθηκαν, πήραν όπλα και μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους μπολσεβίκους στο εσωτερικό μέτωπο. 

Και αυτοί που ακόμη πιστεύουν ότι ταχθήκαμε με τη σωστή πλευρά, ας σκεφθούν τι κερδίσαμε από τη συμπαράταξή μας με τους "νικητές". Οι Άγγλοι, αφού μας έκλεψαν τον χρυσό καταδικάζοντάς μας σε πείνα, προσπάθησαν να αυτονομήσουν την Κρήτη, και ακολούθως άρχισαν να προμηθεύουν με στολές, λίρες και όπλα τους κομμουνιστές, προετοιμάζοντάς τους για τον συμμοριτοπόλεμο. Αυτό ήταν το "ευχαριστώ". Τη Βόρειο Ήπειρο δεν μας την έδωσαν οι σύμμαχοί μας, παρά το ότι την είχαμε απελευθερώσει με τα όπλα, και την παρέδωσαν στον κομμουνιστή Χότζα, δηλαδή παρέδωσαν τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου στη χειρότερη σκλαβιά. Δεν μας έδωσαν ούτε καν την Κύπρο, που ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν για εμάς, αντιθέτως λίγα χρόνια μετά οι "φίλοι" μας Άγγλοι μάς κρεμούσαν στην Κύπρο και γενικώς λόγω της κραυγαλέας δουλικότητάς μας μάς έχουν φερθεί σαν να είμαστε κατώτεροι και από τους Ινδούς.

Με την πλευρά που επιλέξαμε κατά τον Β΄Ππ πέρα από όλα τα άλλα πολύ σημαντικά που χάσαμε, χασαμε και την ευκαιρία να κερδίσουμε τον σεβασμό των άλλων αλλά και τον αυτοσεβασμό μας...


Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021

ΚΥΠΡΟΣ




 Του Κωστή Παλαμά (1901)


Καλώς μας ήρθατε, παιδιά! Στην Κύπρο την αέρινη,

στη Μακαρία  τη γη,

στάζει το μέλι διαλεχτό σαν πρώτα; Ακόμα γίνεται

τ' ολόγλυκο κρασί;


 Η χαρουπιά η ολόχλωρη λέει τα παληά και τ' άξια

της αργυρής εληάς;

Και τ' αηδονάκι τραγουδεί στην ευωδιά του λάδανου

τα πάθη της καρδιάς;


Κ' οι ακρογιαλιές λαχταριστές, τ' αραξοβόλια ολόβαθα

και τ' ακροτόπια ορθά,

το καρτερούνε της θεάς το υπέρκαλο ξαγνάντεμα

και δεύτερη φορά;


Καλώς μας ήρθατε, παιδιά! Στην Κύπρο την πολύχαλκη,

στην καρποφόρα γη,

ακόμα η Μοίρα της οργής, η Μοίρα όλων των όμορφων,

ξεσπάει και καταλεί;


Λυσσάει με την αναβροχιά, με την ακρίδα μαίνεται,

χτυπάει με τη σκλαβιά;

Στ' ωραίο πολύπαθο κορμί η αγνή ψυχή δεν έσβυσε;

Πέστε το, εσείς παιδιά!


Καλώς μας ήρθατε, παιδιά, και φέρτε, κελαϊδήστε μας

το ευγενικό νησί.

- Μεσ' στη βαθιά της αγκαλιά μητέρα η Άσπρη θάλασσα

να κρύψη εσέ ζητεί.


Του κάκου· στεριές, πέλαγα, λαοί τρυγύρω σου ήμεροι

και βάρβαροι λαοί,

σ' είδανε, σε ωρεχτήκανε, και κατά σένα χυθήκανε

και  Ασία και Αφρική.


[...]


Κ' είναι  η καρδιά σου εσέ πιστή, και δένεις με γητέματα,

και πήραν από σε

μια ρίζα τα διαβατικά, και μοίρανε τ' αλλότρια

δική σου χάρη, ω ναι!


Και την Αστάρτη ξέγραψεν η θεία Ποθοκρατόρισσα

που γέννησαν οι αφροί,

κι από της Τύρου το Μελκάρθ, και με τα σπλάχνα σου έπλασες

Τον Έλληνα Ηρακλή.


Κι' αφού πετάξανε οι θεοί, και της Παφίας απόμεινε

συντρίμματα ο βωμός,

η Ροδαφνούσα σου έφτασε, και γίνηκε τραγούδι σου,

και σ' άναψε, καημός.


Και του Ηρακλή το ρόπαλο το πήρε και κυνήγησε

τον ξένο, εκδικητής,

κ' εσέ λημέρι του έκαμε, το κάλεσμα προσμένοντας

το μέγα, ο Διγενής.


Εσύ κρυφοζωντάνεψες, ωραίο νησί, και φύλαξες,

εσύ τα προσκυνάς,

της Ρωμιοσύνης τα είδωλα· της Ομορφιάς το είδωλο

και της Παλληκαριάς.


Από τα κέδρα του Όλυμπου σκαλίστε γοργοκάραβα,

ω Ακρίτα! Ω Ροδαφνού!

Ή κάμετε καράβια σας τα ολάνθιστα κι ολόδροσα

φτερούγια του Απριλιού.


Και των Ελλάδων τα νεκρά ακρογιάλια γύρα φέρτε τα,

ξυπνήστε ένα βοριά,

απλώστε ένα τρικύμισμα, κι αστράφτε εμπρός και μέσα μας

τα ωραία, τα δυνατά.


Καλώς μας ήρθατε, παιδιά! Σ' εσένα, Κύπρο αέρινη,

ω Μακαρία γη,

πήγεν ο μέγας Έρωτας και χτύπησε, κι ανάβρυσε

θαυματουργή πηγή.


Στοιχειό ωργισμένο την πηγή βαθιά την καταχώνιασε.

Ω χέρι ονειρευτό,

που πάντα σε προσμένουμε, ξεσκέπασε, και φέρε μας

το αθάνατο νερό!


Καλώς μας ήρθατε, παιδιά! Στην Κύπρο την αέρινη,

στη Μακαρία γη,

στ' ωραίο πολύπαθο κορμί η αγνή ψυχή δεν έσβυσε.

Και ζη, και ζη, και ζη!



Ευρωπαϊκή Αντίσταση

 





Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2021

200 ΧΡΟΝΙΑ

  Διακόσια χρόνια μετά την έναρξη της Μεγαλειώδους Ελληνικής Επανάστασης, οι ήρωες που τιμούμε, διάσημοι και αφανείς, δεν είναι μακρινοί ούτε ξένοι. Είναι κοντινοί, είναι συγγενείς μας, οι προπαππούδες και οι προγιαγιάδες μας. Στις τουλάχιστον εξακόσιες χιλιάδες νεκρούς των πρώτων χρόνων του Αγώνα –ένας πολύ βαρύς φόρος αίματος, ειδικά αν σκεφθεί κανείς ότι στην πρώτη απογραφή του ελληνικού κράτους ο πληθυσμός εκτιμήθηκε περίπου στο ένα εκατομμύριο– περιλαμβάνονταν μέλη της οικογένειας καθενός από εμάς. Με όλους αυτούς, που εγκατέλειψαν κάθε προσωπική επιθυμία και ελπίδα, και υποτάχθηκαν με χαρά στο μεγάλο όνειρο της ελευθερίας της πατρίδας έχουμε ίδιο όνομα, ίδιο βλέμμα, ίδιο χαμόγελο, μιλάμε την ίδια γλώσσα, έχουμε το ίδιο αίμα. 

   Η επέτειος των 200 χρόνων δεν είναι οι κρατούντες και τα φερέφωνά τους, που, όπως ήταν αναμενόμενο, αμαύρωσαν την επέτειο με τις ντροπιαστικές δηλώσεις και  αναφορές τους. Η  επέτειος των 200 χρόνων γιορτάζεται πρώτα από όλα στην ψυχή και το μυαλό μας, και είναι μια ευκαιρία για εξύψωση του εθνικού φρονήματος, μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε ξανά την άμεση σύνδεσή μας με τους Επαναστάτες, να ακούσουμε το «βούισμα που απόμεινε στον αέρα», να νιώσουμε τη φυλετική συνέχεια και μαζί με τη χαρά και τη συγκίνηση που φέρνει αυτή η αίσθηση, να μην αδιαφορήσουμε για τη βασανιστική υπόμνηση: Η μεγάλη Ελληνική Επανάσταση που άρχισε λίγες γενιές πιο πριν δεν έχει ολοκληρωθεί…




Ευρωπαϊκή Αντίσταση



Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2021

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ "ΥΨΗΛΟΥΣ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΥΣ"

  

… Λένε, πως ξένοι θα βαλθούν, λεύτερους να σας κάνουν

    Μα έχουν εμπόρους βασιλιάδες

    Που κι αυτοί σαν τους αγάδες

    Όπου τη βρουν τη λευτεριά από τον λαιμό την πιάνουν.

    Τη λευτεριά τη θεωρούν φτηνή πραμάτια.

    Την πωλούν την αγοράζουν

    Και γι’ ανθρωπισμό φωνάζουν. 

    Παραπλανούνε τους λαούς, ρίχνουν στάχτη στα μάτια.

    

    Από τη νάρκη ξυπνητοί χουφτιάστε τα σπαθιά σας

    Μες στην καρδιά η ελπίδα

    Θερμή χρυσή ηλιαχτίδα

    Δώστε τα όπλα σας ζεστά για νίκη στα παιδιά σας. 

        (Από τον «Δον Ζουάν», μετάφρ. Σίτσα Καραϊσκάκη)







...Βγάλε, ω γης δοξασμένη, απ’ τα σπλάχνα σου ένα

    ιερό απομεινάρι των παιδιών του Ευρώτα!

    Απ’ εκειούς τους Τρακόσιους τρεις αν έρθουνε, φτάνουν

    άλλη μια Θερμοπύλα στα βουνά σου να κάνουν.


    Πώς! Ακόμα σωπαίνουν; Πώς! Ακόμα συχάζουν;

    Όχι! όχι! Ακούω τις ψυχές απ’ τον Άδη

    σαν ποτάμι που τρέχει μακρινά, να φωνάζουν:

    «Ένας μόνο ας σαλέψει ζωντανός, και κοπάδι

    απ’ τη γης αποκάτου λεβεντιά ξεκινούμε.

    Είν’ αυτοί που κοιμούνται· εμείς ακόμα σ’ ακούμε!»

        (από «Τα νησιά της Ελλάδας», μετάφρ. Αργ. Εφταλιώτης)


Ευρωπαϊκή Αντίσταση


ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΗΡΙΑ

 



Απόσπασμα από την Ωδή δευτέρα «Εις Δόξαν» του Ανδρέα Κάλβου


[…]

Και γω, και γω το σίδηρον

γυρεύω· ποίος μού δίδει

τας βροντάς του πολέμου;

ποίος μ’ οδηγεί την σήμερον

εις τον αγώνα;


Φοβερόν, μυσαρόν

θρέμμα σκληράς Ασίας,

Ωθωμανέ, τί μένεις;

τί νοείς; τί δεν φεύγεις

τον θάνατόν σου;


Έφθασ’ η ώρα· φύγε,

ανέβα την αγρίαν

αραβικήν φοράδα·

νίκησον εις το τρέξιμον

και τους ανέμους.


Επί τον Υμηττόν

εβλάστησεν η δάφνη,

φύλλον ιερόν, στολίζει

τα ηριπομένα λείψανα

του Παρθενώνος.


Νέοι, γυναίκες, γέροντες,

Ελληνικά θηρία,

φιλούσιν, αποσπάουσι

τους κλάδους, στεφανώνουσι

τας κεφαλάς των.


Ανέβα την αράβιον,

Ωθωμανέ, φοράδα·

την φυγήν κατεγκρήμνισον·

Ελληνικά θηρία

σε κατατρέχουν.


Την λάμψιν των οργάνων

αρειμανίων ίδε·

άκουσον την βοήν

των θάνατον πνεόντων

ή ελευθερίαν.


Νοείς; — Τρέξατε, δεύτε

οι των Ελλήνων παίδες·

ήλθ’ ο καιρός της δόξης,

τους ευκλεείς προγόνους μας

ας μιμηθώμεν.


Εάν το ακονίσει η δόξα,

το ξίφος κεραυνοί·

εάν η δόξα θερμώσει

την ψυχήν των Ελλήνων,

ποίος την νικάει;


Τί τρέμεις; την φοράδα

κτύπα, κέντησον, φύγε,

Ωθωμανέ· θηρία

μάχην πνέοντα, δόξαν,

σε κατατρέχουν.


Ω δόξα, διά τον πόθον σου

γίνονται και πατρίδος,

και τιμής, και γλυκείας

ελευθερίας και ύμνων

άξια τα έθνη.



Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

Charles Bukowski: Σβάστικα

 



Το μικρό διήγημα, «Σβάστικα», αποτελεί μέρος των διηγημάτων του βιβλίου του Bukowski «Talesofordinarymadness» στην αμερικάνικη έκδοση. Η «Σβάστικα» δημοσιεύτηκε στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα σε κάποιο απ’ τα περιοδικά με τα οποία συνεργάζονταν ο Βukowski. Και μόνο ο τίτλος συνήθως έφτανε για να κάνει αυτό το διήγημα απαγορευτικό προς δημοσίευση. Το διήγημα είναι ένα είδος τηλεοπτικού θρίλερ πάνω στην έμμονη ιδέα της επιστροφής του Φύρερ και τον «μύθο» της μη ανεύρεσης του πτώματος του Χίτλερ. Η πρωτοτυπία του διηγήματος βασίζεται στο διαφορετικό χρώμα του ως προς τη συνήθη θεματολογία του Bukowski. Το διήγημα αυτό αποτελεί τη βόμβα σ’ όλη τη λογοτεχνική δημιουργία του Bukowski. Για το λόγο αυτό θεωρήθηκε προτιμότερο από την πλευρά των διάφορων ανά τον κόσμο εκδοτών, για ιδεολογικοπολιτικούς κι εμπορικούς λόγους, να μη συμπεριλαμβάνεται στην ολοκληρωμένη μετάφραση του βιβλίου. 


(από την Εισαγωγή του Δ. Σαββίδη)




Το βιβλίο ''Σβάστικα'' μπορείτε να το βρείτε εδώ


Ευρωπαϊκή Αντίσταση