Τρίτη, 17 Αυγούστου 2021

RUDOLF HESS: Μνήμη και Τιμή

 



34 χρόνια συμπληρώνονται από τη δολοφονία του Ρούντολφ Ες στις φυλακές τού Σπαντάου στο Βερολίνο, όπου εκρατείτο από το 1947. Ήταν 93 ετών και από τα ιατροδικαστικά ευρήματα προκύπτει ότι εκείνο το απόγευμα της 17ης Αυγούστου (και ενώ από το 1966 ήταν ο μοναδικός κρατούμενος στη φυλακή) πάλεψε σκληρά για τη ζωή του. Παρ’ ότι όλο και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο θανάτου του αποκαλύπτονται, η επίσημη εκδοχή παραμένει αυτή της αυτοκτονίας.  Αλλά, η αξία των επίσημων εκδοχών σε ό,τι αφορά την "υπόθεση Ρούντολφ Ες" (και όχι μόνο) είναι γνωστή: δεν είναι μόνο αντίθετες στην αλήθεια αλλά συχνά και αντίθετες στην κοινή λογική. Για παράδειγμα, μια άλλη επίσημη εκδοχή για τον κρατούμενο από το 1941 (όταν συνελήφθη από τους Βρετανούς) Ρούντολφ Ες είναι ότι ήταν εγκληματίας πολέμου! 


(Παρακάτω παραθέτουμε το μεγαλύτερο μέρος από σχετική ανάρτηση στο ιστολόγιό μας τον Αύγουστο του 2017)

Συνηθίζουμε να λέμε ότι ήταν «μάρτυρας ειρήνης» και ότι το «έγκλημά» του ήταν ότι προσπάθησε με την πτήση του στη Σκωτία, με αυτή την «αποστολή για την ειρήνη», στις 10 Μαΐου του 1941, να φέρει την ειρήνη στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Και πράγματι, ο πρώτος λόγος για τον οποίο φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά ήταν αυτός. Αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε και τα βαθύτερα μηνύματα των νικητών. Εγκλωβισμένοι στον υλισμό τους και προφανώς πιστεύοντας ότι οτιδήποτε δεν μπορούν να αντιληφθούν με τις αισθήσεις τους δεν υπάρχει, κρατώντας φυλακισμένο τον Ρούντολφ Ες, ο οποίος ήταν στο πλευρό του Χίτλερ από τα πρώτα χρόνια του Αγώνα, έστελναν το μήνυμα ότι όποιος έχει επιζήσει από τον Εθνικοσοσιαλισμό περιορίζεται, περιθωριοποιείται, διώκεται, φυλακίζεται και μένει απίστευτα μόνος. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ρούντολφ Ες από το 1966, όταν απελευθερώθηκαν ο Baldur von Schirach και ο Albert Speer, παρέμεινε ο μοναδικός έγκλειστος στη φυλακή του Spandau, σε μια φυλακή 600 ατόμων, μέχρι το τέλος της ζωής του, δηλαδή για 21 χρόνια. Γι’ αυτό και τον αποκάλεσαν «ο πιο μοναχικός άνθρωπος στον κόσμο». Με τη δολοφονία του το 1987, με την οποία θέλησαν να αποτρέψουν την απελευθέρωσή του και τις αποκαλύψεις για τον ρόλο της Μ. Βρετανίας στον Β΄Ππ και για τις ειρηνευτικές προθέσεις τού Χίτλερ, που ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθούσαν, θέλησαν να  στείλουν το μήνυμα του αμετάκλητου τέλους του Εθνικοσοσιαλισμού αλλά και ότι οι αποκαλύψεις για την ιστορική αλήθεια θα είχαν τραγικές συνέπειες για όποιον τις επιχειρούσε.



Ο Ρούντολφ Ες όμως δεν ξεχάστηκε μετά τον θάνατό του. Ετάφη στο Βούνζιντελ της Βαυαρίας, όπως ήταν η επιθυμία του, και όπου ήταν ο τάφος των γονιών του. Στον τάφο του ήταν γραμμένη η φράση «ich hab' s gewagt» («τόλμησα»). Kάθε χρόνο στην επέτειο του θανάτου του συγκεντρώνονταν εκεί Εθνικοσοσιαλιστές από όλο τον κόσμο για να τιμήσουν τη μνήμη του. Από το 2005 οι συγκεντρώσεις αυτές απαγορεύτηκαν και το 2011 ο τάφος του καταστράφηκε. Η προτεσταντική ενορία του Βούνζιντελ αποφάσισε αιφνιδιαστικά και αυθαίρετα να μην ανανεώσει το συμβόλαιο οικογενειακού τάφου, προκειμένου, όπως επισήμως δηλώθηκε, να πάψουν να συγκεντρώνονται εκεί Εθνικοσοσιαλιστές για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Ες... Έτσι, στις 20.7.2011 υπό άκρα μυστικότητα έγινε εκταφή των οστών του, όπως και των οστών των γονέων του, ο τάφος καταστράφηκε, τα οστά αποτεφρώθηκαν και η τέφρα σκορπίστηκε σε κάποια λίμνη. Το μήνυμα ήταν σαφές: η ολοσχερής εξόντωση και του τελευταίου «ίχνους», ακόμη και των γεννητόρων των Εθνικοσοσιαλιστών. Δεν έπρεπε να απομείνει τίποτα από τον Εθνικοσοσιαλισμό. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και όλη η ιστορία με την «απαλλοτρίωση» του σπιτιού, όπου γεννήθηκε ο Χίτλερ…

    Υπάρχουν όμως και τα μηνύματα των «ηττημένων», των ιδεαλιστών. Ο Ρούντολφ Ες παρέμεινε πιστός μέχρι το τέλος, αντέχοντας τον άδικο και βασανιστικό εγκλεισμό, την πλήρη απομόνωση, στέλνοντας, έτσι, το μήνυμα της πίστης, της δύναμης και της αντοχής τού Εθνικοσοσιαλισμού. Με τη φράση που είχε ζητήσει να γραφτεί στον τάφο του, έστειλε το μήνυμα της γενναιότητας και της περηφάνιας για όποιον εκτελεί το καθήκον του, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του, Εθνικοσοσιαλιστές συγκεντρώνονταν έξω από τη φυλακή και σε όλο τον δυτικό κόσμο οι αναφορές σε αυτόν ήταν συνεχείς: ομιλίες, συνθήματα στους τοίχους, αφισοκολλήσεις, τραγούδια, με θέμα «Λευτεριά στον Ρούντολφ Ες». Μετά τον θάνατό του οι συγκεντρώσεις τιμής και μνήμης στον τάφο του, τα άρθρα, τα συνθήματα, οι αφισοκολλήσεις, τα βιβλία, η κάθε είδους δράση, κάθε αναφορά τιμής και μνήμης στον Ρούντολφ Ες, πέρα από την εκπλήρωση του ηθικού μας καθήκοντος, στέλνουν το μήνυμα στους προσωρινούς και «εύθραυστους» νικητές που δεν μπορούν να δουν παρά μέχρι τον θάνατο, ότι είμαστε εδώ, οι δικοί μας ορίζοντες δεν έχουν όρια, δεν ξεχνούμε, τιμούμε τον Ρούντολφ Ες και ότι:Σκοτώσατε  τον Άνθρωπο, όχι την Ιδέα! 




Συνοπτική αναφορά των στοιχείων περί της δολοφονίας του Ρούντολφ Ες:

Επισήμως, ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία, εκδοχή παράλογη, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι επίκειτο η απελευθέρωσή του, μετά την αναπάντεχη πρωτοβουλία της υπό κατάρρευση Σοβιετικής Ένωσης και του Γκορμπατσόφ προσωπικά, στο πλαίσιο διευθέτησης εκκρεμών ζητημάτων τού Β΄Ππ, χωρίς την οποία η επανένωση του Βερολίνου και της Γερμανίας δεν θα ήταν δυνατή. Η προοπτική αυτή είχε προκαλέσει πολύ μεγάλη αναστάτωση στη βρετανική κυβέρνηση που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο, αν ο Ες μιλούσε για όσα γνώριζε και είχε ζήσει, να αποκαλυφθεί ο πραγματικός ρόλος της στον Β΄Ππ αλλά και οι ειρηνευτικές προθέσεις και προσπάθειες του Χίτλερ. Το πόρισμα της επίσημης νεκροψίας ότι επρόκειτο περί αυτοκτονίας δεν συμφωνεί με την πολύ σοβαρή και τεκμηριωμένη άποψη του διάσημου Γερμανού ιατροδικαστή Δρ. Βόλφανγκ Σπαν (Dr. Wolfgang Spann) που προσέλαβε η οικογένεια Ες. Αυτός, κατόπιν της νεκροψίας που διενήργησε ο ίδιος, και αφού αναφέρθηκε στην απροθυμία των αρχών να του παράσχουν πληροφορίες περί της δήθεν αυτοκτονίας τού Ες, αντέκρουσε την επίσημη άποψη επιστημονικά  και συμπέρανε ότι ο Ες είχε στραγγαλιστεί, καταλήγοντας: «Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν επρόκειτο περί αυτοκτονίας».


Επίσης, αποκαλυπτική είναι και η κατάθεση ενός Τυνήσιου νοσοκόμου, του Abdallah Melaouhi, ο οποίος ήταν πολιτικός διοικητικός υπάλληλος της φυλακής. Αυτό κατέθεσε ενόρκως το 1994, ενώπιον του Βερολινέζου Συμβολαιογράφου Reinhard Gizinski, ότι βρήκε τον Ες αναίσθητο, δίπλα του βρισκόταν ένας μαύρος Αμερικανός φύλακας, ο Τζόρνταν, ο οποίος φαινόταν εξαντλημένος, και δύο άγνωστοι στρατιώτες με αμερικανική στολή. Δεν υπήρχε καλώδιο κοντά στο σώμα του Ες και αυτό με το οποίο δήθεν αυτοκτόνησε ήταν στη θέση του! Ο Τζόρνταν ήταν πολύ ιδρωμένος και όταν ο Melaouhi τον ρώτησε τι είχε συμβεί, αυτός τού απάντησε: «Το γουρούνι τελείωσε»... Ο Melaouhi ζήτησε από τον Τζόρνταν να του φέρει το κουτί πρώτων βοηθειών και τη συσκευή οξυγόνου. Όταν ο Αμερικανός φύλακας επέστρεψε είχε αλλάξει ρούχα... Το κουτί πρώτων βοηθειών ήταν σπασμένο και ανακατεμένο και η συσκευή οξυγόνου δεν λειτουργούσε, δεν είχε μπαταρία, ο σωλήνας ήταν σπασμένος και επίσης δεν είχε και οξυγόνο! Το ίδιο πρωί, όμως, ο Melaouhi τα είχε ελέγξει, όπως όφειλε να κάνει κάθε πρωί, και ήταν όλα εντάξει! Όταν ήρθε το ασθενοφόρο, «κατά μοιραία σύμπτωση», οι συσκευές του επίσης δεν λειτουργούσαν. Για τον νοσηλευτή του Ες, η βασικότερη απόδειξη του ότι ο Ες δεν αυτοκτόνησε ήταν η φυσική του κατάσταση, την οποία γνώριζε πολύ καλά, αφού αυτός τον φρόντιζε καθημερινά από το 1982. Ο Ες ήταν τόσο ανήμπορος που ήταν αδύνατον να μπορέσει να σφίξει στον λαιμό του το καλώδιο και να αυτοκτονήσει. Τα χέρια του ήταν σχεδόν παράλυτα από την αρθρίτιδα, δεν μπορούσε καν να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του, δεν μπορούσε να σηκώσει τα χέρια πάνω από τους ώμους του, ήταν σχεδόν τυφλός, περπατούσε σκυφτός και με τη βοήθεια μπαστουνιού. Ο Melaouhi συνεκτιμώντας την κατάσταση της υγείας του Ες με τα ευρήματα, ειδικά τη θέση του καλωδίου, αλλά και τις συνθήκες που επικρατούσαν (ταραγμένος φύλακας, άγνωστοι στρατιώτες, όλες οι απαιτούμενες συσκευές χαλασμένες) κατέθεσε με βεβαιότητα ότι ο Ες στραγγαλίστηκε από τρίτο άτομο.



Απ’ ό,τι προκύπτει και από τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία –μεταξύ των οποίων και η δήλωση ενός Νοτιοαφρικανού δικηγόρου με επαφές με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, δήλωση την οποία εξασφάλισε ο γιος του Ρούντολφ Ες─ ο ενενηντατριάχρονος αδύναμος Ες, καταβεβλημένος από τις ασθένειες, τις κακουχίες και τον βασανιστικό επί 46 χρόνια εγκλεισμό του, δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση από δύο Βρετανούς της SAS και πάλεψε για τη ζωή του, αντιστάθηκε, προτού καταφέρουν να τον δολοφονήσουν.

    Στις 7/9/2013, ο βρετανικός Τύπος (The Independent, Daily mail) δημοσίευσε είδηση σύμφωνα με την οποία η Σκότλαντ Γιαρντ, από το 1989 ήδη, γνωρίζει τα ονόματα των Βρετανών πρακτόρων που δολοφόνησαν τον Ρούντολφ Ες στη φυλακή τού Σπαντάου, ότι δολοφονήθηκε προκειμένου να μην αποκαλύψει “μυστικά από τον πόλεμο”, αλλά η Εισαγγελία τής ζήτησε να μην προχωρήσει τις έρευνες και έτσι “έκλεισε” την υπόθεση και την έθεσε στο αρχείο. Η είδηση βασιζόταν σε μία  έκθεση της αστυνομίας, που είχε διαρρεύσει λίγο καιρό πριν και η οποία είχε συνταχθεί δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Ες. Σ’ αυτήν αναφερόταν ότι διεξαγόταν έρευνα σχετικά με τους ισχυρισμούς ενός Βρετανού χειρουργού ότι ο Ες είχε δολοφονηθεί από Βρετανούς πράκτορες. Πρόκειται για τον στρατιωτικό χειρουργό Χιου Τόμας (Hugh Thomas) που είχε υπηρετήσει στη φυλακή τού Σπαντάου και είχε γνωρίσει τον Ες. Μάλιστα, όπως προκύπτει από την έκθεση, ο Τόμας γνώριζε τα ονόματα των δύο δολοφόνων και τα αποκάλυψε και στον συντάκτη της έκθεσης, αξιωματικό της αστυνομίας Χάουαρντ Τζόουνς (Howard Jones). Στην 11σέλιδη έκθεσή του, ο τελευταίος ανέφερε ότι ο χειρουργός τού είχε εκμυστηρευθεί ότι τα ονόματα των πρακτόρων φονιάδων τού τα είχε αποκαλύψει ένα πρώην μέλος της SAS. Επίσης, ότι οι δυο φονιάδες είχαν μπει στη φυλακή μεταμφιεσμένοι σε Αμερικανούς στρατιώτες. O Τζόουνς γράφει: “Ο κ. Τόμας πληροφορήθηκε ότι δύο δολοφόνοι οι οποίοι εκτελούσαν εντολές της βρετανικής κυβερνήσεως πήγαν στο Σπαντάου προκειμένου να δολοφονήσουν τον Ες, ώστε να προλάβουν την αποφυλάκισή του και την αποκάλυψη από αυτόν μυστικών που αφορούσαν τη συνωμοσία ανατροπής της κυβέρνησης του Τσόρτσιλ”!     Ο Τζόουνς στην έκθεσή του πρότεινε να εξετασθούν οι δύο φερόμενοι ως δολοφόνοι, καθώς επίσης και άλλοι μάρτυρες, ώστε να διαλευκανθεί η υπόθεση πλήρως.  Οι ισχυρισμοί τού χειρουργού Τόμας αλλά και η έκθεση του αστυνομικού Τζόουνς ήταν αυτοί που οδήγησαν τη Σκότλαντ Γιαρντ να αρχίσει, τον Μάιο του 1989, έρευνα για τις συνθήκες θανάτου τού Ες. Όμως, σε έξι μήνες η έρευνα διεκόπη απότομα, διότι η Εισαγγελία θεώρησε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία και έκλεισε την υπόθεση.» (από τον πρόλογο του βιβλίου τού γιου του Ρ. Ες, Wolf Rüdiger Hess, «Ρούντολφ Ες - Η ζωή και ο θάνατός του», εκδ. Edelweiss, 2η έκδ.).


Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Τρίτη, 20 Ιουλίου 2021

ΚΥΠΡΟΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 



Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Τρίτη, 25 Μαΐου 2021

Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΖΕΙ ΑΚΟΜΗ

 



Η "κρατική αεροπειρατεία" εκ μέρους του κομμουνιστικού καθεστώτος της Λευκορωσίας στο αερολάνο της Ryanair που από την Αθήνα κατευθυνόταν στη Λιθουανία, στο Βίλνιους, με σκοπό τη σύλληψη του αντιφρονούντα Ρόμαν Προτάσεβιτς, σκοπός ο οποίος επετεύχθη, ανέδειξε για άλλη μια φορά το ότι η Σοβιετική Ένωση δεν έχει εξαφανιστεί. Ανέδειξε, επίσης για άλλη μια φορά, το ότι στην Ελλάδα αλωνίζουν και κάνουν ό,τι θέλουν ξένοι πράκτορες, εξευτελίζοντας έτσι τη χώρα, η οποία θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο όποιον αντικομμουνιστή αντιφρονούντα πατήσει το πόδι του σε αυτήν. Ο 26χρονος Λευκορώσος πατριώτης Ρόμαν Προτάσεβιτς έκανε το λάθος να πιστέψει ότι κυκλοφορεί σε μία κανονική χώρα ασφαλής. Εκεί που βρίσκεται τώρα, θα αναθεματίζει τη στιγμή που πήρε την απόφαση να έρθει στη χώρα μας, την 'Κούβα της Ευρώπης", στην οποία οι κομμουνιστές, εγχώριοι και μη, μπορούν να δολοφονούν, να βιαιοπραγούν,  να απειλούν, ακόμη και να βιάζουν ή να αποπειρώνται να βιάσουν, και μάλιστα χωρίς συνέπειες, όπως συνέβη στην περίπτωση του πρέσβη της Βενεζουέλας και της γνωστής στάσης του Τσίπρα. Σε μία χώρα όπου το δηλητήριο του μπολσεβικισμού έχει ποτίσει όλο το πολιτικό φάσμα, από την άκρα δεξιά ως, φυσικά, την άκρα αριστερά. 

Ρόμαν Προτάσεβιτς

Γι' αυτό, η τραγική περιπέτεια του Ρόμαν Προτάσεβιτς δεν αφορά μόνον αυτόν, παρ' ότι αυτός αντιμετωπίζει τώρα κίνδυνο θανάτου.  Στο ξέφραγο αμπέλι που έχουν καταντήσει τη χώρα μας οι πολιτικάντηδες,  προφανώς κινδυνεύουν και Έλληνες αντικομμουνιστές, καθώς μπορεί οποιαδήποτε στιγμή  να απαχθούν, να δολοφονηθούν από ξένους ή εγχώριους κομμουνιστές που θα τους χαρακτηρίσουν "εχθρούς του σοσιαλισμού" ή κάτι τέτοιο... Το κομμουνιστικό καθεστώς της Λευκορωσίας έχει τον Προτάσεβιτς στην ίδια λίστα τρομοκρατών με τα μέλη του ISIS. Η, δε, αντίδραση του ελληνικού κράτους μέχρι αυτή τη στιγμή είναι απαράδεκτη, αλλά αναμενόμενη... Η Εισαγγελία της Πολωνίας πάντως έχει ξεκινήσει έρευνα για την αναγκαστική προσγείωση του αεροπλάνου στο Μινσκ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απαγωγή του Ρόμαν Προτάσεβιτς, εδώ


Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Σάββατο, 8 Μαΐου 2021

8 ΜΑΪΟΥ


Αν εξαλειφθεί ο Άριος, ένα βαθύ σκοτάδι θα απλωθεί στη γη -ίσως μετά από μερικούς αιώνες-, ο πολιτισμός θα χαθεί και ο κόσμος θα ερημωθεί.

Αδόλφος Χίτλερ, Mein Kampf


 

Η 8η Μαΐου δεν μπορεί να είναι ημέρα γιορτής για τους εχέφρονες και πολιτισμένους Ευρωπαίους,  παρά μόνο θλίψης, μνήμης, απόδοσης τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν για την Ευρώπη και τον Πολιτισμό, και δέσμευσης. Το ότι όμως Ευρωπαίοι, με ιδιαίτερη μνεία στους Γερμανούς που έκτοτε υπέστησαν μύρια δεινά, γιορτάζουν την καταστροφή της Ευρώπης, τα εκατομμύρια νεκρών, τα απερίγραπτα εγκλήματα των Συμμάχων, Σοβιετικών και Αμερικανών, όπως και Άγγλων, την πείνα, την εξαθλίωση, την κραυγαλέα σκλαβιά της Ανατολικής Ευρώπης, την ύπουλη κατοχή της Δυτικής, την καθημερινότητα των βιασμών, οι οποίοι έκτοτε έγιναν όπλο κάμψης αντίστασης, τακτική που παγιώθηκε μέχρι σήμερα, την ενίσχυση του μπολσεβικισμού και καπιταλισμού (με διάφορες ψευτοπαραλλαγές τους, όταν και όπου χρειάζεται), αποδεικνύει το ότι ο Πόλεμος αυτός ήταν Ιδεολογικός και μόνο ιδεολογικός. Γι' αυτό και την ημέρα αυτή γιορτάζουν όλοι οι ανήκοντες στο πολιτικό φάσμα των "νικητών",  από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, οι απόγονοι αυτών εναντίον των οποίων ο Αδόλφος Χίτλερ πολέμησε μαζί με τα εκατομμύρια γενναίων που πίστεψαν σε Αυτόν και τον Αγώνα Του. 


Ευρωπαϊκή Αντίσταση


Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021

30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945

 

 Στις 30 Απριλίου 1945 η Ευρώπη και ο Δυτικός Πολιτισμός έχασαν τη μεγάλη ευκαιρία αναγέννησης που τους είχε προσφερθεί γενναιόδωρα.

    «Ο Φύρερ μας είναι νεκρός», ανήγγειλε ο Ντένιτς μέσω ραδιοφώνου την 1.5.1945.

    Κανείς δεν μπόρεσε να Του πάρει τη ζωή, ούτε το νεκρό σώμα.

    Αν και πολλοί, ακόμη από εκείνες τις πρώτες ώρες μετά τον θάνατό Του, έσπευσαν να πουν ότι ξεχάστηκε, όπως και το Γ΄Ράιχ, η πραγματικότητα τους διέψευσε. Όλα αυτά τα χρόνια ήταν τόσο παρών, ώστε πολλοί έλεγαν ότι ζει, ότι Tον είδαν...

    Ίσως δεν μπορούμε ακόμη να εξιχνιάσουμε πλήρως το βαθύτερο νόημα της Εμφάνισής Του, του Αγώνα Του, της Θυσίας Του, γιατί είναι λίγος ο χρόνος που έχει περάσει. Είναι γεγονός, όμως, ότι ο Κόσμος έχασε με τον θάνατό Του. Η εποχή που ακολούθησε είναι ζοφερή, είναι σαν να μην ξαναβγήκε ο Ήλιος ποτέ. Και ο Αδόλφος  Χίτλερ, παρά τον πόλεμο ψεύδους και λάσπης, όσο περνά ο καιρός δικαιώνεται.

    Είχε πει στην τελευταία Tου ομιλία μέσω ραδιοφώνου στις 30.1.1945:

    Ενάντια σε έναν ολόκληρο εχθρικό κόσμο επέλεξα κάποτε τον δρόμο μου, σύμφωνα με την εσωτερική μου φωνή, και τον ακολούθησα σαν ένας άγνωστος και ανώνυμος άνδρας ως την τελική επιτυχία. Πολλές φορές είπαν ότι ήμουν νεκρός και πάντοτε εύχονταν να πεθάνω, στο τέλος, όμως, ήμουν νικητής.


ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ



Ευρωπαϊκή Αντίσταση



Τρίτη, 20 Απριλίου 2021

132 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Χρόνια πολλά σε όλους τους Εθνικοσοσιαλιστές και Εθνικοσοσιαλίστριες. Το απόγευμα της 20ής Απριλίου 1889 στο Μπραουνάου πήρε σάρκα και οστά η Μεγάλη Λευκή Ελπίδα. 

Η αλήθεια είναι ότι  η μνήμη του Αδόλφου Χίτλερ παραμένει ζωντανή και χωρίς πιστούς, δεν τους έχει ανάγκη.  Οι πιστοί Του όμως παίρνουν θάρρος και δύναμη να αντέχουν τις διώξεις και τα μαρτύρια, αλλά και να γίνονται ήρωες, όπως όλοι αυτοί που μεταπολεμικά θανατώνονται, διώκονται, φυλακίζονται, λοιδορούνται, περιθωριοποιούνται, όπως, στις μέρες μας, η υπέροχη Ούρσουλα  Χάβερμπεκ. 

Όσοι παραμένουμε πιστοί, ας τιμούμε τον Αδόλφο Χίτλερ, με διαρκή Αγώνα, διαδίδοντας τον δικό Του Αγώνα, το μήνυμά Του, αποκαθιστώντας την Αλήθεια, μη αποφεύγοντας τις προσωπικές θυσίες, έχοντας πάντα κατά νου ποιος είναι ο εχθρός και ποιοι οι σύμμαχοί του, αντιστεκόμενοι, και όλα αυτά με σεβασμό στο πρόσωπό Του, στη μάχη Του, στην ιστορία Του. 

ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ



Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου

 

François-Émile de Lansac, Épisode du siège de Missolonghi (1827)


Ήταν Σάββατο 10 Απριλίου 1826 προς Κυριακή 11. Το Μεσολόγγι από τον Μάρτιο, που είχε γίνει αδύνατος ο εφοδιασμός της πόλης με τρόφιμα, το θέριζε η πείνα και οι αρρώστιες. Την πόλη πολιορκούσε ο Ιμπραήμ. Οι γενναίοι υπερασπιστές της κρατούσαν ακόμη ψηλά τις σημαίες τής Επανάστασης και απέρριπταν τις ατιμωτικές προτάσεις συνθηκολόγησης. Η πόλη δεν παραδιδόταν. Η φρουρά του Μεσολογγίου κρατούσε. Όμως η ασιτία έφερνε τον θάνατο. Για τη νύχτα αυτή είχε αποφασιστεί ηρωική έξοδος των κατοίκων, αμάχων και μαχητών, με σχέδιο για τη διάσπαση των εχθρικών γραμμών. Όσοι δεν μπορούσαν και κάποιοι που δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν την πόλη συγκεντρώθηκαν σε μια πυριτιδαποθήκη με αρχηγό τον Χρήστο Καψάλη, αποφασισμένοι να μην παραδοθούν. Το σχέδιο της Εξόδου προδόθηκε από έναν ξένο, η ταυτότητα και εθνικότητα του οποίου παραμένει άγνωστη... Καθώς οι κάτοικοι, άοπλοι και ένοπλοι, επιχειρούσαν την έξοδο, τα εχθρικά στρατεύματα, που είχαν προειδοποιηθεί, επιτέθηκαν με αγριότητα και βαρβαρότητα. Ακολούθησε σφαγή. Όταν το πρωί της Κυριακής οι Τούρκοι μπήκαν στην πόλη και έσφαζαν και αιχμαλώτιζαν, πολλές μητέρες εξεδήλωναν την ύψιστη αγάπη για τα παιδιά τους,  σκοτώνοντάς τα οι ίδιες, ρίχνοντάς τα στα πηγάδια της πόλης για να τα γλυτώσουν από τους εχθρούς. Ο Χρήστος Καψάλης ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη παίρνοντας στον θάνατο και Τούρκους. 

Ανάμεσα στους φιλέλληνες που πολεμούσαν στο πλευρό των Ελλήνων ήταν ο Ελβετός Ιωάννης Μάγερ, ο οποίος σκοτώθηκε επίσης κατά την έξοδο μαζί με την Ελληνίδα γυναίκα του και τα δυο παιδιά τους. Σε μια επιστολή* του στον συνταγματάρχη Στάνχοπ φαίνεται η κατάσταση των πολιορκημένων τις ημέρες εκείνες αλλά και το θάρρος τους.

Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Μάγερ


«Τα βάσανα, τα οποία υπομένομεν, και μια πληγή την οποία έλαβα εις τους ώμους, δεν με εσυγχώρησαν μέχρι τούδε να σας διευθύνω τους τελευταίους μου ασπασμούς. Κατηντήσαμεν εις τοιαύτην ανάγκην ώστε να τρεφώμεθα από τα πλέον ακάθαρτα ζώα και να πάσχωμεν όλα τα φρικτά αποτελέσματα της πείνης και της δίψης. Η νόσος αυξάνει έτι μάλλον τας δεινοπαθείας, υπό των οποίων θλιβόμεθα. Χίλιοι επτακόσιοι τεσσαράκοντα των αδελφών μας ετελεύτησαν και περίπου των εκατό χιλιάδων σφαίραι κανονιών και βόμβαι, ριπτόμεναι από το εχθρικόν στρατόπεδον, κατεδάφισαν τους προμαχώνας μας και κατεκρήμνισαν τας οικίας μας. Το δε ψύχος μάς ενοχλεί υπερβολικώς, καθότι είμεθα διόλου εστερημένοι από ξύλα της φωτιάς. Με όλας τας στερήσεις ταύτας, είναι αξιοθαύμαστον θέαμα ο ένθερμος ζήλος και η αφοσίωσις της φρουράς μας. Πόσοι γενναίοι άνδρες μετ’ ολίγας ημέρας δεν θέλει είσθαι πλέον ειμή σκιαί, κατηγορούσαι ενώπιον του Θεού την αδιαφορίαν του Χριστιανικού κόσμου εις τον αγώνα, όστις είναι ο αγών της θρησκείας! Οι Αλβανοί, όσοι παραίτησαν τας σημαίας του Ρεσίτ πασά, ηνώθησαν μετά του Ιμπραήμ. Εν ονόματι όλων των ενταύθα ηρώων, μεταξύ των οποίων είναι και ο Νότης Μπότσαρης, ο Παπαδιαμαντόπουλος, και εγώ, όστις παρά της Ελληνικής Διοικήσεως εδιωρίσθην αρχηγός ενός στρατιωτικού σώματος, σας αναγγέλω την ενώπιον του Θεού ωρισμένην απόφασίν μας δια να υπερασπισθώμεν και την υστέραν σπιθαμήν της γης του Μεσολογγίου και να συνενταφιασθώμεν υπό τα ερείπια της πόλεως, χωρίς να ακούσωμεν πρότασίν τινα συνθήκης. Η τελευταία μας ώρα ήγγικεν. Η ιστορία θέλει μας δικαιώσει και οι μεταγενέστεροι θέλουν ελεεινολογήσει την συμφοράν μας. Εγώ, δε, καυχώμαι, διότι εντός ολίγου το αίμα ενός Ελβετού, ενός απογόνου του Γουλιέλμου Τέλλου, μέλει να συμμιχθή με τα αίματα των ηρώων της Ελλάδος…».

*in.gr

Ευρωπαϊκή Αντίσταση