ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΗΘΕΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί ευρέως η είδηση ότι Γερμανοί «νεοναζί» του κινήματος  Identitäre Bewegung (https://www.identitaere-bewegung.de) ήρθαν στην Ελλάδα, στον Έβρο και τη Λέσβο.  Οι άνθρωποι αυτοί ουδεμία σχέση έχουν με τον Εθνικοσοσιαλισμό, αντιθέτως ΤΟΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ. Η στάση τους αυτή δεν οφείλεται στην αυστηρή νομοθεσία, η οποία, άλλωστε, δεν αποτελεί πάντα εμπόδιο έκφρασης εθνικοσοσιαλιστικών θέσεων στη Γερμανία, αν σκεφθεί κανείς ότι αυτοί που διοργανώνουν και λαμβάνουν μέρος στην πορεία μνήμης για τον Ρούντολφ Ες στο Βερολίνο παρουσιάζονται και δηλώνουν Εθνικοσοσιαλιστές. Το Identitäre Bewegung απορρίπτει και συχνά με χυδαιότητα τον Εθνικοσοσιαλισμό, αποδίδοντάς του εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αμφισβητεί την επιστημονικότητα της εθνικοσοσιαλιστικής και αναθεωρητικής ερμηνείας της ιστορίας, αρνείται τον αναθεωρητισμό ξεκάθαρα,  δηλώνει ότι δεν έχει αντισημιτικές και αντιεβραϊκές τάσεις, ότι επιθυμεί μια υγιή σχέση με τον εβραϊκό λαό, υποστηρίζει τον Πούτιν, θεωρεί μέντορά του τον Αλ. Ντούγκιν (για το τι εστί Ντούγκιν δείτε και εδώ). 

Είναι αξιοσημείωτο ότι ΔΕΝ EINAI KATA της μετανάστευσης αλλά ΥΠΕΡ, αρκεί να μην είναι ανεξέλεγκτη αλλά ελεγχόμενη, να επιτρέπεται, δηλαδή, στο μέτρο που οι μετανάστες μπορούν να ενσωματωθούν και αφομοιωθούν!  ΔΕΝ είναι ούτε κατά της παγκοσμιοποίησης αλλά υπέρ, αρκεί να υπάρχουν όρια. Είναι ΥΠΕΡ της δημοκρατίας και κατά του ολοκληρωτισμού. Οι παραπάνω και άλλες θέσεις τους  παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα τους https://www.identitaere-bewegung.de/, σε επιμέρους άρθρα, και συνοπτικά στις απαντήσεις που δίνουν στην ανωτέρω ιστοσελίδα σε υποτιθέμενες ερωτήσεις του κοινού.

Ήρθαν στην Ελλάδα για να προβάλουν μετά το μαγαζάκι τους στη χώρα τους. Είναι ακόμη γνωστό ότι κάποιες τέτοιες «ταυτοτικές» ομάδες στην Ευρώπη υποστηρίζονται, αν δεν χρηματοδοτούνται κιόλας, από τον Πούτιν, προπαγανδίζουν, δε, τις αντιφυλετικές ευρασιατικές θεωρίες.

Αυτή τη στιγμή, η κατάσταση, η φύλαξη των συνόρων, η αποτροπή της εισβολής, έχει περάσει στα χέρια του στρατού και της αστυνομίας. Είναι εντελώς ανεδαφικό –όταν δεν είναι ύποπτο– να θεωρεί κανείς ότι μπορεί οποιοδήποτε πολίτης που δεν ανήκει στον τοπικό πληθυσμό να προσφέρει κάτι μεταβαίνοντας στις περιοχές αυτές, πόσω μάλλον όταν μεταβαίνει  με ένα πανό για σέλφι.

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΥΨΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Ο κ. Dries Van Langenhove ιδρυτής του πατριωτικού κινήματος Schild & Vrienden ανέβασε την ελληνική σημαία κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Βελγικό -Φλαμανδικό κοινοβούλιο!

@DVanLangenhove, ευχαριστώ τον ελληνικό λαό. 

Δείτε το βίντεο

πηγή: The Duke

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

 

Ευρωπαϊκή Αντίσαση

Ο ΕΒΡΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

 

 

 

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΩΝ ΑΣΤΩΝ ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΣΠΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Όπως έχει γίνει γνωστό, εμφανίστηκαν στην Ελλάδα τα πρώτα κρούσματα κοροναϊού, με όλες τις συνέπειες, δηλαδή μεγάλη κοινωνική αναστάτωση, ανησυχία, μέτρα που σε αρκετούς ανθρώπους θα προκαλέσουν γρήγορα σοβαρά οικονομικά προβλήματα ακόμη και καταστροφή, και βέβαια και πάνω απ’ όλα ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΘΑΝΑΤΟΥ. 

Σε μια χώρα που μαστίζεται από το πρόβλημα των αλλόφυλων και όλα τα κακά -και πάνω απ’ όλα τον ΘΑΝΑΤΟ- που έχουν φέρει, και όσο παραμένουν θα συνεχίσουν να φέρνουν, σε μια περίοδο που και οι μέχρι πρότινος εφησυχασμένοι δεν κλείνουν πλέον τα μάτια μπροστά σε αυτό το πρόβλημα, υπάρχουν ακόμη κάποιοι εκφυλισμένοι αστοί, που δεν τους απασχολούν τα προβλήματα της πατρίδας και προφανώς θεωρούν ότι είναι υπεράνω όλων.

Κοινωνιοπαθείς, αλαζόνες επειδή έχουν κάποια λεφτά, δεν διανοούνται να αλλάξουν λίγο το πρόγραμμά τους και πάνω όλα έχουν γραμμένους όλους τους υπόλοιπους. Προφανώς αυτή η είναι η περίπτωση των δύο κυριών που ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΑΪΟ στην Ελλάδα, όπως έχει γίνει γνωστό μέχρι τώρα. Και οι δύο πήγαν στο Μιλάνο την ώρα που η πόλη πληττόταν θανάσιμα από τον ιό, δεν ήταν ήδη εκεί, πήγαν  για την πλάκα τους, ενώ γνώριζαν πόσο κρίσιμη ήταν η κατάσταση, γιατί το είχαν κανονίσει και δεν άλλαζαν το προγραμματάκι τους για τίποτα, και προφανώς επειδή πίστευαν ότι αυτές δεν τις πιάνει τίποτε. Οι άνδρες τους δεν τις απέτρεψαν αν και έχουν παιδιά, η μία μάλιστα, η Αθηναία, απ’ ό,τι έγινε γνωστό πήρε και την κόρη της μαζί, διότι προφανώς και αυτοί πίστευαν ότι είναι υπεράνω όλων. Η Θεσσαλονικιά πήγε για την εβδομάδα μόδας. Γυρίζοντας από το όμορφο ταξίδι της, έφερε τον θάνατο στην Ελλάδα. Την επομένη πήγε στο δημοτικό συμβούλιο, και έστειλε το παιδί της στο σχολείο. Αυτή τη στιγμή πολλές οικογένειες εξαιτίας της ανευθυνότητάς της υποφέρουν, ζουν σε καραντίνα, ζουν με την αγωνία του θανάτου, φοβούνται βάσιμα ότι τα παιδιά τους, οι ίδιοι, οι αγαπημένοι τους θα πεθάνουν. Και θα ζήσουν έτσι για πολύ καιρό.

Η άλλη, στέλεχος της τράπεζας Πειραιώς, πήγε στο Μιλάνο με το ένα της παιδί, την κρίσιμη αυτή περίοδο, ταξιδάκι για Σαββατοκύριακο, διότι προφανώς πίστευε ότι λόγω της "καλής" δουλειάς της και της επίσης "καλής" δουλειάς του συζύγου της, δεν θα την έπιανε τίποτε. Η κοινωνική της όχι απλώς ανευθυνότητα αλλά εχθρότητα ήταν τέτοια, ώστε το παιδί της που πήρε στο Μιλάνο, αμέσως μετά το έστειλε στο Λονδίνο με 100 συμμαθητές του. Η ίδια πήγε στα εξωτερικά ιατρεία του Σωτηρία, έτσι για να μεταδώσει τον ιό σε όσους περίμεναν εκεί, όπου παρέμεινε κανένα δίωρο. Εξαιτίας της πάρα πολλές οικογένειες, εκατοντάδες για αρχή, αν βάλουμε και όσους συναναστράφηκαν τον άνδρα της, ζουν σε καραντίνα, ζουν με την αγωνία του θανάτου, φοβούνται βάσιμα ότι τα παιδιά τους, οι ίδιοι, οι αγαπημένοι τους θα πεθάνουν. Και θα ζήσουν έτσι για πολύ καιρό.

    Το ότι ένοχοι για τον ιό είναι οι Κινέζοι, το ότι ο ιός θα έφτανε και στη χώρα μας δεν μειώνει την ευθύνη των δύο παραπάνω κυριών (και των ανδρών τους). Είναι άλλο το ότι αν ο ιός εξαπλωθεί,  οποιοσδήποτε χωρίς να φταίει θα μπορεί να τον μεταδώσει και σε άλλους, ούτε ξέρουμε πότε θα έφτανε στη χώρα μας και πώς. Οι παραπάνω αστές δεν διαφέρουν σε τίποτε από τον μεθυσμένο οδηγό που σκοτώνει ή τραυματίζει, ή μάλλον διαφέρουν στο ότι έχουν θέσει σε κίνδυνο, όχι άθελά τους αλλά από την αλαζονεία τους, πολύ περισσότερους ανθρώπους απ’ όσους θα μπορούσε ποτέ ένας μεθυσμένος οδηγός.

Οι κυρίες αυτές, αν ζήσουν, θα πρέπει να διωχθούν ποινικά, και να τιμωρηθούν παραδειγματικά για το έγκλημα που διέπραξαν, να υποχρεωθούν σε χρηματική ικανοποίηση των θυμάτων τους, τα ονόματά τους να γίνουν γνωστά και η αλαζονεία τους να στιγματιστεί. Κάποιοι ασυνείδητοι πλούσιοι, κάποιοι εκφυλισμένοι αστοί δεν διστάζουν να ΣΠΕΙΡΟΥΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ προκειμένου να ικανοποιήσουν τα βίτσια τους.

Ευρωπαϊκή Αντίσταση

Σίτσα Καραϊσκάκη, ένα απόσπασμα

    Σαν σπάθη έπεσε στο κεφάλι του η είδηση, πως η Νατάλγια έφυγε για την πατρίδα τού εκβιαστή της, για την καρδιά τής Ανατολής, κανείς να μη τη δει, κανείς να μη ζητήσει να την πάρει, να την λεφτερώσει. Ποτέ δεν πίστευε ο Λεντζ, πως τόσο θα του κόστιζε αυτός ο χωρισμός. Χρόνια τώρα πολεμιστής, χρόνια στο μέτωπο μάτια με μάτια με το θάνατο είχε σκληρύνει την καρδιά του. Είδε να πέσουν σύντροφοί του, να ξεψυχούν στα χέρια του αγαπημένοι του φίλοι, ποτές όμως δεν ένοιωσε την καρδιά του τόσο βαριά. Τώρα που μια πνοή έσβησε τη φλόγα τού ονείρου του, ενός ονείρου, που άπλωσε τα φτερά του ανέλπιστα κάτω από μια κιτρινισμένη καρυδιά, μέσα σ’ ένα τοπείο ρημαγμένο από τις οβίδες για να πέσει πληγωμένο στη γη, τώρα ένοιωθε για μια στιγμή τη ζωή αυτή βαριά κι ανυπόφορη.

    Έπρεπε όμως να μείνει κάμποσες μέρες ακόμα σ’ αυτή τη χαλασμένη φωλιά για να πιστοποιεί σαν γιατρός που ήτανε πως τα καραβάνια των εξορίστων που περνούσαν για το Βορρά είναι ελεύθερα από τύφο.

    Πόσο βαριά του φαίνονταν η μέρα! Μολύβι… Ζήταγε πάντα μέσα στα καραβάνια των δυστυχισμένων να δει το χρυσό φως των ματιών της, μα κάθε φως ήτανε εκεί σβησμένο. Το βράδυ τράβαγε προς την καρυδιά, μα βάραινε κι’ αυτή, σαν να ‘πεφτε κι αυτή ολόκληρη με τα χοντρά της κλωνιά πάνω στ’ αστήθι του. Πλησίαζε κι’ ακουμπούσε πάνω στο γέρικο σκισμένο κορμί της. Κάποτε για μια στιγμή ένοιωθε το δικό του αίμα να τρέχει στις φλέβες του σαν αιωνόβιο ρέμα και να τον κάνει να τρέμει όπως οι χυμοί που κυκλοφορούσαν αιώνες ζωντανοί μέσα στον κορμό αυτό του δέντρου. Έβρισκε ανάμεσα σ’ αυτό και στον εαυτό του μια στενή συγγένεια.

    Κι’ όταν τη νύχτα ζήταγε τη λησμονιά στον ύπνο, γλιστρούσε η πυρή λαχτάρα του και με καμένα δάχτυλα του άναβε τα μηνίγγια και του ’κανε στάχτη την καρδιά.

    Ο Θεός να βοηθά κάθε τραχύ πολεμιστή, που τη νύχτα μοναχός, βασανίζεται μέσα στο καμίνι μιας πεινασμένης επιθυμίας, έστω κι’ αν τη φέρνει στα φτερά του ένα κατάλευκο όνειρο. Κι’ όλο παραληρούσε ο νέος γιατρός κι’ ήταν γεμάτος μετάνοια και πίκρα: Ήτανε σε δυο σκισμένη η προσωπικότητά του. Έστηνε δικαστήριο ο στρατιώτης ο σκληρός κι’ απότομος με το άλλο του εγώ το ήσυχο κι’ ονειροπόλο και μάλωνε κι’ αγωνιζόνταν.

    – Γιατί τάχα να μη δώσεις στην κοπέλα να καταλάβει πως την αγαπούσες τόσο δυνατά;

Κι’ ο άλλος απαντούσε πάντα δειλά:

    – Μα μήπως το ’ξερα τότες κι’ εγώ; Μόνο ό,τι φύγει μέσα από τα χέρια μας κείνο αγαπούμε με διπλή λαχτάρα.

Κι’ ο στρατιώτης ρωτούσε τρέμοντας από λαχτάρα:

    – Γιατί δεν την άρπαξες να τη φιλήσεις ατέλειωτα και δυνατά κάτω από την καρυδιά ενώ βουτούσε ο ήλιος κι’ η φλογέρα τραγουδούσε ερωτικά;

    – Δεν ήθελα να την προσβάλω.

   – Είσαι κουτός κι’ ανόητος! Είσαι χαμένος Χορστ φον Λέντζ, στρατιώτη του ενάτου συντάγματος των Κυνηγών. Έπρεπε να την αρπάξεις λάφυρο της αγάπης σου και να φύγεις μακρυά για τ’ άγνωστο.

    Μα ο άλλος Χορστ ο τρυφερός, ο ονειροπόλος, στέναζε και ζάρωνε στη γωνιά του. Κι’ έτσι αποκοιμόνταν με βαριά την καρδιά κι’ οι δυο και μ’ ανεκπλήρωτη τη λαχτάρα.

Ανάμεσα σε δυο μυλόπετρες (απόσπασμα, σελ. 83-84) – Εκδόσεις Θούλη

Ευρωπαϊκή Αντίσταση